DALFSEN – Ik werd vanavond nog even aangesproken door iemand van de dorsvereniging Sterrebos. Hij zei: “Als je nog foto’s wilt maken van het rogge maaien: vanavond om half acht gaan we met z’n allen aan de slag. De rogge is nu mooi rijp en het land is niet meer kletsnat.”

Over een poosje is deze rogge te zien tijdens een oogstdag bij de molen in Ommen, waar de vereniging met de dorsmachine aanwezig zal zijn. Ik vroeg nog of er ook dames in klederdracht bij zouden zijn. “Nee,” zei Jan, “vandaag niet.”

Dus als het uitkwam, was ik van harte welkom. Om half acht stond ik op het perceel waar de rogge groeide. Daar waren ze al druk bezig met de voorbereidingen.

De maaimachine is een oud beestje, maar wel oerdegelijk. Eerst moesten er andere wielen onder. Van oorsprong zitten er namelijk stalen wielen onder, maar daarmee kun je niet over een verharde of geasfalteerde weg rijden. Dat was inmiddels al gebeurd.

Vervolgens moest de hele machine nog worden gesmeerd met echt vet, zoals ze dat vroeger ook deden. Er zaten heel wat smeernippels op, zoveel zelfs dat de vetspuit halverwege nog bijgevuld moest worden. Gelukkig was dat maar drie minuten rijden met de auto, dus ze waren snel weer terug.

Ook werd nog even gecontroleerd of er voldoende bindtouw aanwezig was. Dat bleek gelukkig het geval. Ondertussen hoorde ik meerdere keren dezelfde uitspraak: “Hoe vetter, hoe better.”

Tijdens het maaien wordt om iedere bos rogge direct een touw gebonden. Zodra ze eenmaal bezig zijn, zit het tempo er goed in. Ze beginnen helemaal achter op het perceel en werken vervolgens naar voren. Dat heeft een praktische reden: zo rijden ze niet over het gemaaide gewas heen.

Even was er een korte onderbreking, omdat er een tak tussen de rogge lag. Die werd snel weggehaald en daarna ging het werk weer vrolijk verder. De vaart zat er goed in.

Ondanks dat het hier vandaag niet heeft geregend, betekent dat nog niet dat de rogge direct droog is. Vermoedelijk laten ze de bossen eerst nog een dag op het land liggen om aan één kant te drogen. Als morgen de zon flink schijnt, worden de bossen omgedraaid zodat ook de andere kant goed kan drogen. Daarna worden, net als vroeger, telkens drie bossen tegen elkaar gezet voor de laatste droging.

Over ongeveer een maand, wanneer het stro nodig is, zal het kurkdroog zijn. Dan kunnen ze er tijdens de oogstdag in Ommen bij de molen weer mooi mee voor de dag komen.

Dit jaar heeft de dorsvereniging overigens niet zo veel optredens. Tot nu toe staan er slechts drie op het programma. Ach, het is ook vooral een hobby. Daarnaast hebben de mannen stuk voor stuk een druk bestaan en genoeg andere werkzaamheden.

Maar het blijft mooi om dit weer eens van dichtbij mee te maken, net als vroeger. En die oude rode trekker? Die is nog van de oude Pekkeriet geweest. Voor de twee broers is het dus een echt familiestuk, afkomstig van hun opa.