Isala: Oog voor wat kwetsbare ouderen nodig hebben - Foto: Ingezonden foto
Foto: Ingezonden foto

Isala: Oog voor wat kwetsbare ouderen nodig hebben

ZWOLLE – Goede zorg voor kwetsbare ouderen vraagt om meer dan alleen een medische behandeling. Op de afdeling Ouderengeneeskunde van Isala Meppel hebben de geriatrieverpleegkundigen aandacht voor alles wat invloed heeft op herstel: van vertrouwde spullen en dagritme tot beweging en de betrokkenheid van naasten.

 

‘Geen patiënt is hetzelfde, het is altijd maatwerk’, zeggen Gerjanne de Jonge en Esther Tuinman. Veel oudere patiënten komen via de Spoedeisende Hulp of acute zorg op de afdeling Ouderengeneeskunde terecht. Meteen bij opname wordt gekeken welke omgeving het beste aansluit bij hun behoeften. ‘Is iemand bijvoorbeeld erg ziek, verward of gevoelig voor prikkels? Dan kan een eenpersoonskamer meer rust geven’, vertelt Gerjanne. ‘Maar soms voelt iemand zich juist prettiger op zaal. Dan kijken we of dat toch mogelijk is.’

Herkenning

Voor patiënten die verward zijn, zetten de verpleegkundigen verschillende interventies in om rust te bieden. Vertrouwde spullen van thuis kunnen daarbij veel verschil maken. ‘We vragen familieleden bijvoorbeeld om foto’s of andere bekende spullen mee te nemen’, vertelt Esther.

Gerjanne ziet vaak hoeveel verschil een stukje herkenning kan maken. Daarom werken de afdelingen ook met persoonlijke posters, ingevuld door naasten. Daarop staat bijvoorbeeld hoe iemand het liefst wordt aangesproken, waar hij of zij vandaan komt en welke hobby’s of interesses belangrijk zijn. ‘Je kunt hierdoor makkelijker contact maken en een gesprek voeren over iets wat iemand aanspreekt.’

Kleinschaligheid

De kleinschaligheid van Isala Meppel draagt bij aan die persoonsgerichte zorg, vinden Gerjanne en Esther. ‘We weten als team welke patiënten er zijn, welke zorg zij nodig hebben en waar we rekening mee moeten houden. Dat maakt het makkelijker om iedere patiënt persoonlijke aandacht te geven.’

Die kleinschaligheid maakt de omgeving bovendien rustig en overzichtelijk, waardoor patiënten en bezoekers zich sneller op hun gemak voelen. ‘Juist voor kwetsbare ouderen kan zo’n rustige omgeving veel betekenen.’

Dagritme en beweging

Een herkenbaar dagritme is een belangrijk onderdeel van de zorg. Daarom worden patiënten, als hun situatie dat toelaat, gestimuleerd om ’s ochtends uit bed te komen. ‘Dat geeft structuur aan de dag’, vertelt Esther.

Ook bewegen krijgt veel aandacht. Patiënten die daarvoor in aanmerking komen, kunnen deelnemen aan activiteiten van de bewegingsagoog. ‘Het helpt mensen om zo zelfstandig mogelijk te blijven.’

Verder is er aandacht voor welzijn. Zo sluiten onrustige patiënten soms aan bij een koffiemoment van het team. ‘We merken dat mensen daar vaak rustiger van worden. Ze doen mee aan het gesprek en voelen zich betrokken. Dat maakt het wat huiselijker en gezelliger.’

Wanneer het mogelijk is, maken de verpleegkundigen ook wel eens een wandeling met patiënten. ‘Zeker in het voorjaar is de tuin van het ziekenhuis prachtig’, zegt Esther. ‘Alles staat in bloei en je ziet de ooievaars. Je merkt dat ouderen daar echt van genieten.’

Aandacht voor naasten

Naasten spelen een belangrijke rol in de zorg voor kwetsbare ouderen. Daarom kijkt het team hoe die betrokken kunnen worden. Wanneer een patiënt ernstig ziek is, worden de bezoekuren bijvoorbeeld losgelaten zodat naasten zoveel mogelijk aanwezig kunnen zijn.

Rooming-in is mogelijk voor patiënten die daar behoefte aan hebben, bijvoorbeeld wanneer hij of zij verward is. ‘In zo’n situatie kan de aanwezigheid van een vertrouwd gezicht veel rust geven’, vertelt Gerjanne. ‘Tegelijk kan rooming-in heel zwaar zijn voor een naaste. Goede ouderenzorg betekent voor ons daarom ook: aandacht hebben voor de familie.’

Vertrouwd naar huis

Het uiteindelijke doel is dat patiënten na hun opname weer goed naar huis kunnen en dat een heropname wordt voorkomen. Daarom kijken verpleegkundigen al vroeg naar de situatie thuis. Welke ondersteuning is er al? Hoe zelfstandig redt iemand zich? En welke hulp is na ontslag nodig?

Samen met de patiënt, naasten en collega’s van andere disciplines wordt vervolgens bekeken wat nodig is om de zorg thuis zo goed mogelijk te organiseren. Mocht terugkeer naar huis niet verantwoord zijn, dan wordt gekeken welke vervolgzorg het beste past, bijvoorbeeld in een verpleeghuis.

Gerjanne: ‘Geen oudere is hetzelfde. Het is elke keer weer een puzzel om te bepalen welke zorg iemand nodig heeft, in het ziekenhuis én thuis. Dat maakt dit werk zo leuk.’ Esther: ‘Als iemand weer opknapt en een heropname kan worden voorkomen, geeft dat veel voldoening.’

Tekst en foto Isala. Op de foto Gerjanne de Jonge en Esther Tuinman

Artikel delen: