HOONHORST – Via de Zwarteweg met mooi zicht op de Emmertochtsloot waar de eenden veel rust vinden, door naar de Mataramweg. Elk jaar hier grote paddenstoelen, een teken van het einde in zicht van verschillende bomen.  Door naar de Marshoekersteeg, elke keer lijkt het of de tijd hier lang heeft stilgestaan.

Klopt misschien ook wel, deze weg was de belangrijkste weeg vòòr de aanleg van de Poppenalle en liep door richting Berkum om daar de Nieuwe Vecht over te streken bij Het Verlaat. Veel oude boerderijen die bijna niet meer door boeren worden bewoond en omgezet zijn tot meerdere wooneenheden.

Via de Westerallee naar de Stuw over de Vecht, net voor de stuw dit jaar 2 prachtige banken geplaatst, echt voor een rustmoment en zicht op de Vecht. De stuw laat nu nog wel water door evenals via de vistrap. Hier gaat het water met zo’n kolkende snelheid naar beneden zodat volgens mij daar geen enkele vis tegenop kan. Hierna rechtsaf, eerst de Broekuizen, later heet het Vossersteeg. Links de Zorgboerderij De Ruimte met een groot informatiebord aan de weg, iets verder de buitenplaats of landgoed Hofwijk. Langs de werkplaats waar de midwinterhoorns gemaakt worden en ook te koop zijn.

Door naar Ankum, in mijn ogen een wat troosteloze straat uit de zestiger jaren, zowel opritten en straat vol met auto’s. Wel bijzonder een oldtimer in de tuin waarvan ik het merk niet ken, doch ook niet meer rijvaardig. Verderop links en dan rechts Engelandweg, met links nog de schuren van de voormalige houtzagerij van Meulenbeld, waar in het archief van Dalfsennet nog de geschiedenis is terug te vinden. Daar tegenover de nieuwe AZC, waarover veel positieve verhalen worden rond vertelt in de media. Dalfsen heeft hiermee goed gescoord.

Via de Rondweg, Wilhelminastraat, Prinsenstraat, over de  Vechtbrug via de Papenallee terug naar Hoonhorst. Een wandeling van 16,5 km

** Wel eens gehoord van droogteschade aan bomen? Komt vaker voor in de zomer als het een lange tijd droog is geweest en takken te zwaar worden. Kunnen dan zomaar ineens afknappen. Gisteren een voorbeeld meegemaakt.

Ik was met mijn vrouw en 2 kleinkinderen bezig met een spel op een grasveld. Ineens een geweldig lawaai, een gekraak en een harde klap. Wij schrokken er erg van en keken op en zagen net een boom vallen, ondanks dat we daarvoor geen hak of zaagwerk hadden gehoord. Dat kon niet goed zijn. Snel even er op af en wat bleek een hele grote tak van een eik afgeknapt en op de kopgevel van een woning gevallen. De mensen bleken niet thuis. Maar er was forse schade aan de dakrand, een aantal rijen pannen lagen er af. zowel aan de voor als achtergevel en zelfs midden op het dak waren er pannen kapot.  Ik heb in elk geval een familielid kunnen waarschuwen en die zal maatregelen nemen om eventueel meer schade te voorkomen.

Droogteschade blijft ook in de bossen een risico op afbreken van takken.

WvdV.