NIEUWLEUSEN – Soms vallen alle puzzelstukjes precies op hun plek. Zo ook tijdens deze betoverende avond aan de Hulsterplas, toen de natuur zichzelf leek te spiegelen. De zon hing laag boven het water en hulde de boomtoppen in een warme, gouden gloed. Geen zuchtje wind verstoorde de stilte.

De plas lag er zo glad bij als een spiegel, waarin de wolken en de herfstkleuren van de bomen bijna feilloos werden weerspiegeld. Heel even leken er twee werelden te bestaan: de vertrouwde wereld langs de oever en daaronder een dromerige, omgekeerde wereld in het water. Een bijzonder schouwspel dat bijna te mooi was om waar te zijn.

Is dit dan het perfecte plaatje? Oordeel zelf: gelukkig hebben we de foto’s nog.

Femmie Smink