VECHTERWEERD – Tijdens mijn fietstocht vanmiddag zag ik bij de vistrap een fotograaf aan het werk. Ik dacht eerst dat hij zijn camera op een vogel had gericht. Hij had hier immers al geregeld een ijsvogel gezien. Maar vandaag kwam hij voor het water.

Hij wilde het stromende water vastleggen terwijl het via de vistrap naar beneden komt. „Het is het mooist als het op de foto een beetje wit oogt”, vertelde hij. Een rustig plekje om zijn camera neer te zetten, was alleen niet gemakkelijk te vinden. Er kwamen veel wandelaars voorbij en ook nog een flinke groep mensen op elektrische bromfietsen. Midden op het pad fotograferen werd zo een hele uitdaging.

De fotograaf haalde zijn schouders op. Hij woont vlakbij en komt gewoon nog eens terug. Sinds hij hier vier jaar geleden kwam wonen, geniet hij volop van de omgeving. Oorspronkelijk komt hij uit de buurt van Doetinchem, en dat kun je nog een beetje horen. Echt plat praoten doet hij nog niet: hij zegt bijvoorbeeld gres, terwijl wij het grus noemen.

We raakten nog even aan de praat, met het geluid van de vistrap op de achtergrond. De foto waar hij voor kwam, lukte vandaag misschien niet. Maar gelukkig ligt deze mooie plek voor hem om de hoek.