HESSUM – DALFSEN – Soms heb je niet veel nodig voor een mooie middag: een fiets, redelijk weer en de tijd om onderweg eens af te stappen. Vandaag was zo’n dag. De herfst laat zich steeds meer zien en het leek me een goed moment voor een rondje Hessum.
Langs het fietspad vallen de Amerikaanse eiken meteen op. De bladeren beginnen al prachtig te kleuren. Toch houd ik het fototoestel nog even opgeborgen. Met een beetje zon erop komen die warme herfsttinten nog veel mooier uit. Dat bewaren we dus voor de terugweg.
Eerst maar eens flink doortrappen. Op de Tolhuisweg trekt een grote verzameling pompoenen mijn aandacht. Terwijl ik even stop, komt er ook een mevrouw kijken. Ze wil een paar pompoenen kopen om eerst als versiering in de tuin te zetten en er later soep van te koken. Of dat zomaar kan, vraagt ze aan mij. Daar moet ik haar het antwoord op schuldig blijven. “Eerlijk gezegd heb ik daar helemaal geen verstand van,” geef ik toe.
Even verderop zorgen de paarden in de weilanden voor een onverwacht schouwspel. De meeste staan rustig te grazen, maar een paar hebben duidelijk andere plannen. Ze rennen achter elkaar aan, delen flinke trappen uit en staan af en toe rechtop tegenover elkaar. Het gaat er behoorlijk onstuimig aan toe.
Met het fototoestel in de aanslag blijf ik staan kijken. Dat maakt ook andere voorbijgangers nieuwsgierig. Al snel staan we met een paar mensen het drukke tafereel te volgen. Pas na een klein halfuur keert de rust terug en stap ik weer op de fiets.
Onderweg kom ik langs een deelkeet. Vanaf de weg word je al hartelijk uitgenodigd om binnen een kijkje te nemen. Er zijn verse eieren, groenten en fruit te koop, en buiten staan verschillende planten uitgestald. Zo’n plek waar je in het seizoen vast allerlei lekkere en gezonde dingen kunt vinden.
Daarna gaat het verder richting het pontje. Op een paar wandelaars na is het heerlijk rustig. Aan boord staan nog drie wandelaars die aan de overkant verder willen richting Hessum. Op het bord lees ik dat het vaarseizoen er bijna op zit: van 1 november tot 1 april is het pontje uit de vaart. Dan breekt de winterpauze aan, vermoedelijk ook een mooie gelegenheid voor onderhoud.
Aan de overkant fiets ik verder richting Dalfsen, langs de tenten waar volgende week het bakfeest plaatsvindt, op de laatste zaterdag van oktober. Ondertussen trekt de wind wat aan. Dat merk je meteen aan de benen, vooral op het stuk tussen de brug en het station. Daar moet ineens wat steviger worden doorgetrapt.
Vanaf de Heinoseweg zie ik links de wilgen staan die vermoedelijk volgende week zaterdag deels worden geknot. Daarbij wordt tegenwoordig steeds een boom overgeslagen. Zo blijft er beschutting over voor vogels en insecten en wordt niet alles in één keer kaal.
En dan wacht aan de Diezerstraat nog de toegift van deze fietstocht. De Amerikaanse eiken staan nu precies goed in het zonlicht. Hun bladeren lichten op in warme herfstkleuren. Daarvoor haal ik het fototoestel graag nog eens tevoorschijn. Het was de moeite waard om tot de terugweg te wachten.
Na al dat fietsen, kijken en fotograferen is het tijd om naar huis te gaan. Tijd voor een lekkere kop snert. Die heb ik vandaag, al zeg ik het zelf, wel verdiend.
