DALFSEN – STERREBOSCH- Een prachtige wandeling vanaf Restaurant Het Boskamp door het Sterrebosch naar de tuinen van Den Aalshorst. Dit werd vandaag georganiseerd door Greenshoes uit Dalfsen onder deskundige leiding van Jan Bredewold (Jan de Wandelman). Een wandeling langs een van de landgoederen langs de Vecht. De Vecht is al een paar duizend jaar de belangrijkste levensader geweest voor bewoning in deze omgeving, zowel voor de jacht, maar vooral ook voor transport van o.a. alle Bentheimerzandsteen die overal in Nederland, maar ook ver buiten de landsgrenzen is gebruikt. Alle vervoer vond plaats over deze rivier. Aan die rivier vinden we vooral aan de zuidkant van Zwolle tot ver in Duitsland diverse landgoederen. Rond de landgoederen die er nog over zijn komen we heel veel bomensoorten tegen.

Jan gaf ons eerst wat informatie over bomen en over een Keltische boomkalender, waarin bepaald is dat de 4 belangrijkste bomen het jaargetij aangeven. De eik staat voor de lente, berk voor de zomer, olijfboom voor de herfst en beuk voor de winter. Vertrek van de wandeling was om 14.00 uur bij Het Boskamp en ging over de stickenwal, een plaatselijk zes meter hogeheuvel die is aangelegd middels sticken.

Dat gebeurde in eind 17e eeuw, niet zomaar aanleggen, maar door veel takken in rijen in de grond te steken en dit jarenlang blijven herhalen, moesten achterliggende landbouwgebieden beschermd worden tegen stuifzand komende van uit het Dalmsholter- en Rechterense veld. Dit veldgebied bestond geheel uit woeste grond met veel heide, maar door overbegrazing raakte de vegetatie beschadigd waardoor de wind vrij spel kreeg op het stuifzand. Boeren in de omgeving werden verplicht hieraan mee te werken en zo ontstond na vele jaren sticken een wal wan ruim 1200 meter lengte en iets verder een van 700 meter lengte, daartussen werd een Sterrebos aangelegd. In het middelpunt van het Sterrebos is een heuveltje gemaakt om van hieruit goed zicht te hebben tijdens de jacht op alle 12 wegen die bij de sterpunt samenkomen.

Er werd weer verder gewandeld, nu even langs de plek waar in de oorlog het verzet van Dalfsen een drukkerij had van waaruit alle drukwerk die nodig was werd gedrukt. Helaas is daar niets meer van over. Onderweg veel sporen en krab-plekken van reeën die duidelijk hier de sporen, ook aan de beplanting hadden achtergelaten, ook waren wissels goed te zien in het bos. Verder richting Den Aalshorst onder een prachtige beukenlaan, met in weg een voet- en kruipad uit de vorige eeuwen, aangelegd met klinkers om zo het landhuis goed te kunnen bereiken.

Jan vertelde ons dat elke soort boom zijn eigen bescherming had tegen de felle zon. Een eik door de grofte van de barst, een berk door de witte barst en een beuk door takjes aan de stam, veelal tot bijna aan de grond om de hele stam te beschermen tegen zonlicht. Dit was in deze laan goed te zien.

Na even stilgestaan te hebben bij het Landhuis Den Aalshorst werd eerst een wandeling langs de gracht gemaakt richting het Engelse werk, een park in het eind van de 17e eeuw in Engelse stijl aangelegd. Vooraan het pad een forse boom die duidelijk geënt is, een suikeresdoorn, de sappen werden gebruikt als stroop. Iets verder een voorbeeld hoe een eik schade oploopt door blikseminslag. Voor deze eik stond een hoge spar die ver boven de eik uitstak. Vorig jaar sloeg de bliksem in die spar, maar omdat een eik beter de bliksem geleid sloeg de bliksem halverwege over naar de eik. De spar knapte door die klap op 7 meter hoogte gewoon af en op die plaats is de eik vrijwel tot de grond toe gespleten. Dus ga bij onweer zeker nooit onder een eik staan.

Het Engelsewerk met mooie wandelpaden en altijd vrij toegankelijk, bijzondere plantensoorten als gaspeldoorn, forse fijnsparren tot wel 25 meter hoog ( worden vooral gebruikt voor scheepsmasten) Diverse soorten hulst ( werd vroeger gebruikt om schoorstenen te vegen) tulpenbomen, watercypress, een varenbladbeuk en vele anderen. Natuurlijk even langs de vleermuiskelder die aangelegd is toen de Marswetering werd verbreed eind vorige eeuw. Grote oude duikers werden vervangen door nieuwe en van de oude duikers zijn op een tweetal locaties vleermuiskelders gemaakt.

De wandeling verder naar het nieuwe gebied wat een aantal jaren terug is aangelegd, na het verleggen van de Marswetering. Hier troffen we veel zonnedauwplantjes aan. Deze vleesetende plant vangt vooral kleine insecten als vliegen, maar ook spinnen en zelfs een libelle is niet veilig voor deze plant die een lijm afscheid waar de insecten niet meer van af komen en dienen als voedsel voor de plant.

De geweldige tuin van het landgoed is zelden voor het publiek open gesteld, maar nu alleen voor deze georganiseerde wandeling. Een tuin opgedeeld in 3 delen, de oorspronkelijke siertuin, de groente, teel en kassentuin en de fruitboomtuin. Heel veel peren-leibomen in verschillende vormen, langs draden en langs de verschillende tuinmuren. Een boomgaard met veel oude appelrassen. Appelbomen waarvan takken met gewichten in een groeirichting werden gebracht. Mispels, kweepeer, ook de paardenkastanje, tamme kastanje, hazelaar, diverse koningsvarens, dahlia in vele kleuren fuchsia’s, salomonszegel ( plaatselijk bekend als motte met biggen) en rond het huis de moerbei, sequoiaboom, acacia en de moerascipres.

Verder in de tuin de oude tuinmuren die met pannen zijn afgedekt. Koude bakken waar de fuchsia’s in de winterperiode werden bewaard op een laag paardenmest wat door broei de warmte geeft en zo het bevriezen voorkomt. De oude schuur bouwjaar 1911, met veel sierlijke elementen afkomstig van gesloopte grachtenpanden uit Amsterdam. Een prachtige vijver en een prieel om even bij te komen. Een rijkdom aan planten en bloemen die door de tuinman tot in de puntjes worden onderhouden. Kortom een geweldige tuin die een rondgang meer dan de moeite waard maakte. Na een rondgang om het huis aan de achterkant zicht op de Franse zichtvijver en een mooi kijkje op het huis. En prachtige aangeharkte paden, waar de wandelaars niet eens over heen durfden te lopen.

Een lange wandeling terug langs het Engelsewerk, langs het bankje van Jans naar de Bergerallee, een ruim 3 km lange zichtlaan van huize Den Berg die we geheel uitlopen tot het eind. Van hier lopen we moe maar voldaan naar het begin van de wandeling om op het terras van het Boskamp nog even na te genieten.
Volgende week is er weer een wandeling, maar dan vanaf huize Den Berg. Volg hierover de berichtgeving op Dalfsennet.
WvdV