DALFSEN – De groep midwinterhoornbloasers gaven een workshop van midwinterhoorns, maken en bloasen. Deze workshop is wederom een groot succes nadat zij vorig jaar begonnen zijn met deze workshop zit het ook dit jaar weer vol met heren maar ook dames hebben belangstellig voor het maken en het bloasen. Ze hebben een jaar geleden al hout op geslagen en deze laten drogen, om er nu horens van te maken. Vorig jaar is het midwinterhoornbloasen op de lijst van Unesco voor immaterieel erfgoed geplaatst. Vanmiddag heeft Johan Bokma er een kijkje genomen en foto’s gemaakt.

Ook al is de midwinterhoorn een primitief instrument, voor een ongeoefend knutselaar valt het nog helemaal niet mee om zonder verdere hulp van een specialist een dergelijk instrument te fabriceren. Als grondstof wordt een natuurlijk gekromde ongeveer 15 centimeter dikke en ongeveer 1,5 meter lange stam van berken-, elzen- of wilgenhout gebruikt. Nadat de stam genoeg gedroogd is wordt deze met een kleine bijl bewerkt zodat er een mondstuk van zo’n 6 centimeter breed ontstaat. Het geheel wordt dan in twee helften gespleten, die op hun beurt weer ‘gekuipt’ worden.

Dit wil zeggen dat ze net zolang met gutsen uitgehold worden tot het hout overal ongeveer een centimeter dik is. De twee uitgeholde helften worden dan weer met behulp van houtlijm en wilgentakken aan elkaar bevestigd. Deze wilgentakken dienen overigens meer voor de versiering van het geheel dan dat het de klank werkelijk ten goede komt. Het mondstuk, de ‘happe’ wordt van hout van de vlierbes gemaakt. Het van nature zachte binnengedeelte van het houtje wordt verwijderd. Dan moet er nog heel wat vakmanschap aanwezig zijn om dit mondstuk precies passend op de gelijmde hoorn te krijgen.