DALFSEN – Op de laatste dag van carnaval komen kinderen in de basisschoolleeftijd verkleed aan de deur met een foekepot. Ze zingen het liedje: “Foekepotterij, foekepotterij, geef mij een centje, dan ga ik voorbij. Ik heb geen geld om brood te kopen, daarom moet ik met de foekepotte lopen.” Als beloning krijgen ze iets lekkers. De foekepot ontbreekt meestal, maar wel dragen ze een grote plastic zak bij zich om al het ontvangen snoepgoed in op te bergen. Een leuke Sallandse traditie. Aandoenlijk om te zien dat, vooral de hele kleintjes, vergezeld door een moeder, hun best doen. Ik begrijp de traditie en waardeer deze ook als ze, gelijk aan St. Maarten, de wijk in gaan om snoep te scoren.
Vorige week had ik een dame aan de telefoon die niet op dinsdag in de kapsalon wilde afspreken vanwege Foekepotterij. Ik vroeg gekscherend of ze als kind verkleedt mee wilde doen aan dit festijn, maar ze gaf het volgende aan; “twee jaar geleden was ik bij jullie in de kapsalon voor een knip- en kleurbehandeling. Twee uur rust en aandacht, nou vergeet het maar… een en al kabaal! Ik kom wel een andere dag”. Ik vroeg me af of we iets aan deze klacht kunnen doen en of haar reactie misschien ietwat overdreven was. Een beetje aanpassen, meeveren en de lol ervan inzien helpt namelijk meestal. Zelf heb ik eerlijk gezegd ook wel mijn bedenkingen over de uitvoering, maar een bot NEE zeggen tegen al die kinderen ligt niet in de aard van een dienstverlener. Goed vakwerk en een mooie kapsalon kan immers volledig overschaduwd worden als je niet aardig gevonden wordt.
Wat is het probleem? Zodra de scholen uitgaan komen een paar honderd kinderen naar het centrum om alle winkels af te struinen voor snoep. Slim bedacht, want veel mensen zijn vanwege werk e.d. in de woonwijken niet thuis, maar de winkels zijn tenslotte allemaal open. Constant nieuwe groepen kinderen die hun riedeltje schreeuwend afraffelen en een graai in de snoepbak doen om vervolgens zo snel mogelijk de volgende winkelier “aan te vallen”. Op een enkele groep kleintjes na, die wel degelijk mijn hart laten smelten, is er niets aandoenlijks aan. De afgelopen jaren hebben we geprobeerd dit soepel te laten verlopen. Een extra medewerker ingezet (!) om een paar uur lang lief kijkend het gebeuren aan te horen om ze vervolgens van snoep te voorzien. Feit blijft dat wij vanwege het lawaai geen telefoon kunnen aannemen en we bij iedere klant ons moeten verontschuldigen omdat er geen fatsoenlijk gesprek te voeren is. Rust en aandacht voor onze klanten zijn dan ook volledig verdwenen. De zaak een middag sluiten is uiteraard geen optie. Niet meedoen blijft dan over. In de wetenschap dat niet iedereen hier begrip voor kan opbrengen laten wij de Foekepotterij vandaag toch aan onze deur voorbijgaan, eveneens in de wetenschap dat de jeugdige klanten van Vieth haarmode ook wel weten dat zij de rest van het jaar bij iedere knipbehandeling een zakje snoep mee naar huis krijgen.
Paul Vieth
Vieth haarmode