DALFSEN – De dinsdag vóór Aswoensdag gaan of gingen kinderen traditioneel langs de deur om een liedje te zingen en snoep in ontvangst te nemen. Vroeger waren dat ook vaak eieren, zeker op het platteland. Gaandeweg is deze traditie aan het veranderen. Want de kinderen kregen in de gaten dat de winkeliers (vooral toen nog in de goede tijden) behoorlijk royaal waren. Bovendien zitten alle winkels, zoals in Dalfsen mooi dicht bij elkaar. Je kan het lopend af. Terwijl de kinderen vroeger, zeker als je in het buitengebied woonde, op zo’n middag zeker 10 kilometer of meer af per fiets aflegde . Je ging immers foekepotten in je eigen woonwijk. Ook dat is niet meer. Dan is het in een dorp veel makkelijker en heb je veel sneller je tas vol. En als je in de winkel dan ook nog eens vertelde dat je zusje graag had meegewild, maar dat die ziek was, dan kreeg je zelfs het dubbele. Dan was je twee tassen nodig.. Dit gebeuren heeft zo’n aanzuigende werking gekregen naar het centrum van het dorp, dat er daar gewoon veel te veel , ja zelfs tot vervelends toe zijn. Terwijl de traditie in het buitengebied helemaal verdwenen is. Elk jaar koop ik wat snoep in de hoop dat er weer en foekepotter op zal staan. Maar helaas. Buiten de kernen zie je geen foekepotter meer. Mogelijk kunnen ze het volgend jaar weer anders doen, gewoon iedereen (zoals het hoort) in zijn eigen woonwijk. En ga de winkeliers in het dorp niet overbelasten. Want om er honderden aan de winkeldeur te krijgen is ook wel erg veel.
Nog één keer dan, vast oefenen voor volgend jaar en dan ook met een echte foekepot” Foekepotterij, foekepotterij, geef mij een centje dan ga ik weer voorbij. Ik heb geen geld om brood te kopen, daarom moet ik foekepotte lopen. Zullen de kinderen wel eens weten dat de vastentijd is aangebroken? Wat is det dan weer!

WJF v.d. V