DALFSEN – NIJMEGEN – Ook wij, Jan en Jenny de Graaf en Ria Land zijn vorig weekend afgereisd naar Nijmegen voor de 100e vierdaagse, ieder met een eigen missie en taak. Maandag werd alles geïnstalleerd op de gezellige vierdaagse camping in Malden waarna Jan en ik (Ria) ons startbewijs hebben opgehaald.
Jan als missie om de 100e keer Nijmeegse vierdaagse voor de 3e keer uit te lopen en ik als missie om mijn start bewijs op te halen en het speldje van 100e Nijmeegse te ontvangen. En daarna als supporter en verzorger de week verder door te brengen omdat meedoen (voor de 6e keer)voor mij dit jaar geen optie was i.v.m. met een vervelende langdurige blessure. Jenny had de nodige proviant in de tent gehaald voor een goede basis en de juiste zouten en vitaminen want er werd warm weer voorspeld en bij zware inspanning moet er goed gekookt worden.
De nodige voorbereidingen werden maandag avond getroffen en toen begon het virus bij mij toch te kriebelen. Zal ik dan toch meegaan de 1e dag? Ook al was het maar voor een paar kilometer, om toch even te proeven en te voelen wat voor een feest het is om zo`n 100e editie mee te maken. Ik had tenslotte een start bewijs… We gingen alle drie vroeg op bed omdat Jan vroeg kon starten. De wekker ging om 3.15 en we zijn met zijn drieën naar de Wedren gefietst. Ik had inmiddels besloten toch een stukje met Jan mee te lopen. Het startsein klonk om precies 5 uur en daar gingen we.
Dag 1: de dag van Elst. Wat een feest, wat een mensen, wat een mooie ochtend. En een goede sfeer ondanks dat het al warm was. Wat gaf het veel kippenvel momenten! Na een paar kilometer zijn we ons eigen tempo gaan lopen. Het lopen ging goed. Jan was ondanks de warmte ’s middags al om 12.15 binnen! Wat een kanjer, wat een topper die geniet van het publiek maar vooral van de muziek. Jan loopt zijn eigen feestje! Jan had een uurtje na de finish nog wel even de aandacht nodig van de dames van het rode kruis maar dankzij hun goede tips was dat gelukkig weer heel snel verholpen. Ik was nog onderweg en het lopen ging ondanks mijn blessure eigenlijk best goed. Voor ik het wist had ik er 40 km opzitten, wat eigenlijk niet de bedoeling was. Maar door de supporters aan de kant en Jenny die soms zomaar opdook vanuit het publiek om je aan te moedigen, een stuk mee te lopen of voor zoute dropjes zorgde, was ik al om 15.27 binnen. Dit had ik niet durven dromen! Ik heb een super dag gehad en voor mij was het goed zo. Mijn missie was al meer dan geslaagd! Na binnenkomst is het mensen ontmoeten en feesten om daarna terug te keren naar de camping om de schade aan je voeten te bekijken en te verzorgen. Een goede pot warm eten van kookprinses Jenny te nuttigen en je weer opmaken voor dag 2!
Dag 2 de dag van Wijchen.
Jan heeft een vroege start kunnen regelen (met dank aan zwager Leo vd Vegt). Dat was i .v.m. de warmte zeer welkom. De start was deze ochtend ook nog met een half uur vervroegd dus half 5 klonk het startschot. Jenny en ik hielden contact met Jan om elkaar ergens aan de kant te ontmoeten, maar Jan ging zo hard dat we het soms niet af konden fietsen. Hij ging wederom als een speer! In Beuningen troffen we elkaar maar Jan was al de brug over en wij er nog voor. Dus even zoeken en bijpraten want Jan gaat soms zo snel dat hij nog wel eens vergeet de brandstof aan te vullen. Maar hij beloofde de tips van de dames van het rode kruis goed op te volgen. Het ging nog steeds top! Op naar de finish! Jan arriveerde rond 12.30. ‘S middags was het wederom erg gezellig op de Wedren en was het ongemerkt al weer laat en tijd om naar de camping terug te gaan voor eten, voetverzorging en rust.
Op naar dag 3: de dag van Groesbeek en de Zeven heuvelen.
Wederom een vroege start en daar ging Jan weer! We troffen elkaar rond half 12 na Berg en Dal. Vandaar is het nog zo’n 2,5 km naar de finish. Jan nam een appeltje voor de dorst en trapte hem weer aan zoals hij het zelf zegt! De voeten deden het nog prima en rond 12.15 was Jan weer aan de finish. De vermoeidheid en de warmte zakte toch wel een beetje in het lijf dus na wat goudgele rakkers en bitterballen weer op tijd naar de camping voor bruine bonen met spek en als toetje een heerlijk verfrissend Italiaans ijsje waarmee ze elke avond mee de camping rond kwamen. De voeten hadden iets meer verzorging nodig maar na wat plak en knip werk konden de voetjes lekker omhoog om te genieten van de welverdiende rust en op naar dag 4!
Dag 4: de dag van Cuijk en op naar het welverdiende vierdaagse speldje.
Jan had een late start (6.00 uur) maar de dag begon met regen, donder en bliksem. Dit kon de pret niet drukken en voor we het wisten had Jan de helft er al weer op zitten. Na wat telefooncontact moesten we maken dat we elkaar ergens konden treffen. Rond half 12 werd het dan eindelijk droog. De Via Gladiola liep achter de camping langs dus met 10 minuten zaten Julien (die inmiddels ook in Nijmegen was) en ik met een bos Gladiolen aan de kant van de weg op 5km vanaf de finish. Eerst de mannen uit Dalfsen gefeliciteerd en toen uitkijken naar Jan. Dan zie je er zo naar uit om elkaar te treffen en aan te moedigen voor de laatste kilometers! Jenny heeft het hele laatste stuk met Jan mee kunnen lopen om samen richting Koning Willem-Alexander te gaan (die blijkbaar al lang weer was vertrokken). Jan was rond half 3 over de streep en kon zijn speldje halen en genieten van het schuimend bier, het feest en zijn prestatie. Wat hebben we een geweldige week gehad met zijn allen en wat kleurt de wereld toch mooi met zoveel mensen uit allerlei windestreken wereldwijd. De één in een peloton, de ander met een groep of met zijn tweeën,voor een goed doel of een geliefde of gewoon, zoals Jan, alleen. Het maakt niet uit! Iedereen is met de Nijmeegse 4Daagse ÉÉN EN ZO ZOU HET ALTIJD MOETEN ZIJN!!!!
En Jan: gefeliciteerd wij zijn super trots op je!!
