HOONHORST – Het is dinsdag 29 november 2016. Het is een bijzondere dag. Het college van burgemeester en wethouders van Dalfsen komt vandaag op bezoek bij de inwoners van Hoonhorst.

Ook voor Kees van der Vegte is het een bijzondere dag. Hij is 40 jaar geleden vanuit Hoonhorst geëmigreerd naar Canada. Nu is hij terug om “zijn “ Hoonhorst te bezoeken. Hij is gisteravond laat aangekomen en logeert in de duurzame B&B van Broeks net buiten het dorp.

Aan de noordkant de groene Mataram en verderop naar links De Horte;verder de slinger van de Oude Vechtsteeg en het landschap waarin hij de Marswetering nog kent.
Hij wandelt naar het dorp en ziet al van ver tot zijn verbazing dat er weer wieken aan de molen van Fakkert zitten; en ze draaien!

Op het bankje bij ‘het paard” op het dorpsplein zitten drie oudere mannen. Hij herkent ze niet direct, maar zij hem wel.
“Kiek” zegt Harm, “doar hey Kees `t verleuren schoap. Komt erbij zit`n”. Hij geeft Harm, Gerard en Jan een hand en hij voegt zich bij het gezelschap. Vanuit de nabijgelegen “dorpshuiskamer” komt Marjan, aangelopen. of de heren binnen komen voor een warme kop koffie.
“Ja Kees, da`s weer iens wat aans dan in`t bejoardenhus acht`r de graniums zitten. “`t is hier goed old word`n in Hoonhorst”,
Zo`n vijf-zes jaar geleden is er een initiatief ontstaan met allerlei ideeën voor Hoonhorst. “In het begin waren we wel sceptisch, want we hadden het toch goed op de Hoonhorst. De belangrijkste peilers onder de ideeën: Groen, Gezond, Gemeenschappelijk, maar vooral Gezellig waren toch nooit punten van discussie?

De bomen groeiden uit het dak van de Potstal, en de kinders moesten met 2 dikke truien aan naar school. Na een heel leven Hoonhorster geweest te zijn moest je ineens naar Raalte of Dalfsen.

Informatie avonden, dorpsblad, boerenkooltochten, een informatiecentrum bij Kappers….. Zo hebben we met z’n allen plannen bedacht om te zorgen voor een Hoonhorst waar het ook in de toekomst gemeenschappelijk gezellig is. En groen en gezond natuurlijk.
Een grote prijs van de provincie met de plannen van “Duurzaam Hoonhorst 2050” is alles in een versnelling geraakt.

Ben je al bij de Potstal geweest? Helemaal nieuwbouw. Prachtig gebouw, laten we er even heen wandelen dan, ‘es kiek’n of t wah’t is.

Het viertal slentert rustig richting de Potkamp.
“Kijk, da’s de school. Nog precies de school van meester Oosterwijk, of niet dan? Maar de kinderen werken nu bij daglicht, muren, dak, glas…alles is geïsoleerd. Op zolder een heel slim ventilatiesysteem. En op het dak natuurlijk zonnepanelen.”

“En kijk Herma helpt bij computerles voor ons oudjes. Als volgend jaar op school een lokaal vrij komt gaat ze daar ‘thuiswerken’op 1 van de flexplekken, of ruimte voor studenten.
Kun je hier tegenwoordig ook al studeren? vraagt Kees.
Ja, zegt Harm, die komen van overal. Voor stages en onderzoek.

De Tempelhof lijkt hetzelfde maar toch is er iets veranderd. Ineens ziet hij het: overal liggen zonnepanelen. trouwens dat je nu niet alleen over de straatstenen loopt? Gerard wijst naar beneden, oude klinkers is al wat hij ziet, die lagen er 40 jaar geleden ook al….
“Ja, je ziet het niet, maar je loopt ook over het Hoonhorster verwarmingsnet. Er loopt een leiding van de Potstal naar de school. In de kelder van de Postal staat een moderne houtgestookte DorpsCV. Die verwarmt de Potstal en ook de school.
En hout voor die dorpskachel hebben we hier in de buurt genoeg. Al het snoeihout van Hoonhorst brengen we naar het bedrijf van Henk en Herman, in Lenthe, net buiten het dorp. Die snipperen het en drogen het met de warmte van de compost van hun groenrecyclingbedrijf.
“Mighty, mighty, what’s that?” roept Kees uit
Dit is ónze Potstal. We hebben er veel voor gepraat en hard aan gewerkt, maar nu hebben we ook wat. Met gymzaal, jeugdsoos, fysio, sportmassage, logopedie en prachtige ruimtes voor overleg.

Ja, ja, zegt Harm, een paar jaar geleden geneerde je je weleens voor de Potstal, zelfs als je ASC uit Dalfsen moest ontvangen. Super energiezuinig ook nog eens, dus dat scheelt.
Ach, dat energie besparen… Er was ooit eens een soort van ‘groene strijd’. “Het is een indrukwekkend verhaal, mannen”.
Ja, zoiets moet je even laten bezinken, kom, dan gaan we bij de haard in het Anjerpunt zitten, zegt Harm
Ze wandelen terug, nemen plaats aan een tafeltje met uitzicht op de molen en bestellen een Hoonhorster klapmutsje.

“Tsjonge, wat is het hier veranderd, zegt Kees om zich heen kijkend.

“Zelfs Kappers is na 150 jaar verbouwd, lacht Harm. De bibliotheek zit erbij in en er is van alles te beleven voor inwoners en toeristen.
Nou, da’s wel wat anders as brommers kiek’n, mompelt Kees.
“Karin, heb je voor ons ook nog zo’n lekker molenpannenkoek?

Het gesprek gaat verder, over Hoonhorst van toen maar ook van nu.
Ja, zegt Harm, er is wel wat veranderd. Mijn kleinzoons zijn inmiddels ook al groot. Eén van hen heeft 1 van de mooie starterwoningen op de Koele. Zijn vriendin leek Zwolle ook wel wat, maar hij moest daar niet aan denken. Hij zei: Ik wil dat mijn kinderen hier opgroeien in een groene, gezonde omgeving”.

Na nog een Hoonhorster klapmutsje lopen ze terug naar het Kerkplein. Kees oog valt op een bord met plannen voor seniorenappartementen in de oude pastorie.
Hij beseft dat Hoonhorst ogenschijnlijk niet veranderd is. Maar als je beter kijkt, bedenkt hij zich, zie je dat er een degelijk fundament voor een mooie toekomst in het dorp gebouwd is op de bestaande peilers. Groen, Gezond en Gemeenschappelijk. Én gezellig.

Hij heeft zijn besluit genomen.
Hij komt definitief terug naar zijn geboortegrond. In Hoonhorst wil hij oud worden.

Het is een bijzondere dag.
Jan, Harm, Gerard, Herma, Henk, Herman, Dinie, Ina, Herco, Vincent, Fleur, Marianne, Bas, Kees en al die andere Hoonhorsters. Zij zijn elke dag als altijd gewoon groen, gezond, gemeenschappelijk en gezellig druk doende in en om het dorp. Zij maken Hoonhorst bijzonder en laten zien waar een klein dorp groots in kan zijn. En zij maken dat elke dag in Hoonhorst bijzonder is.

Goed goan!