DALFSEN – Onder toeziend oog van een gezellig gevulde tribune in de Trefkoele+, speelde Sercodak vanmiddag haar achtste wedstrijd in de nacompetitie. Tegenstander was Maedilon VZV uit ’t Veld.
Maedilon VZV is op dit moment de hekkensluiter in de kampioenspoule. Terwijl Sercodak nog in de run is voor de 2e plaats, die recht geeft op ‘the best of three’. In de geest van de legendarische Johan Cruijff denkend, is een wedstrijd pas gespeeld als het eindsignaal heeft geklonken. En dat betekent dat je niet bij voorbaat gewonnen hebt, ook al is je tegenstander op papier de mindere.
Voorafgaand aan de wedstrijd speelde het E-team van SV Dalfsen Handbal een vriendschappelijke wedstrijd tegen het E1-team van Vako Vries. De meisjes van het Drentse team waren kampioen geworden en mochten de wedstrijd van Sercodak bijwonen, samen met hun trotse ouders. De wedstrijd van de tophandbalstertjes in spé kende overigens geen winnaar. Maar misschien vonden de speelstertjes van beide teams het des te mooier om mee te lopen in de line up van Sercodak en Maedilon.
Voor wie Dalfsen al jarenlang volgt, zal het zijn opgevallen dat Joyce Hillen van de partij was bij Maedilon VZV. Inmiddels is ze al circa acht jaar weg bij de hoofdmacht van Dalfsen.
Om klokslag 14.00 uur ging de hoofdwedstrijd van deze middag van start. Al in de eerste minuut was het raak voor Sercodak door een prachtig doelpunt van Roos van Leeuwen. En zoals de laatste wedstrijden vaak het geval is, scoort de tegenstander even later. Zo ook vanmiddag. Het spel ging over en weer zonder echt spannend te zijn. Sercodak scoorde er lustig op los. Tot de 10e minuut scoorde Sercodak zelfs iedere minuut, waarvan in de 6e minuut een strafworp, die Larissa Nusser goed benutte. Voor de rekenaars ons onder: als deze lijn zich zou voortzetten dan zou de magische 60 doelpunten kunnen worden behaald. Maar soms is het ook beter om hiervan te blijven dromen…
In de 10e minuut, toen de stand inmiddels 9-2 was, werd Maedilon VZV wakker geschud en begon zich op te maken voor wat tegendoelpunten. In de 18e minuut was Maedilon alweer dichter bij Sercodak gekomen met een stand van 12-7. Dat 7e doelpunt kwam tot stand door een uitbraak van Maedilon als gevolg van een onnodig slordigheidje van Dalfsen. Reden voor coach Portengen om vanaf de zijlijn zijn meiden geagiteerd toe te spreken. Na 30 speelminuten was het 21-10. Tijd voor de rust.
De tweede helft kenmerkte zich als een helft waarover je niet graag naar huis zou willen schrijven. De euforie van de eerste helft werd zo ongeveer tenietgedaan door het minder fraaie spel. Dat begon gelijk al met een gemiste strafworp door Sercodak. En als er één schaap over de dam is volgen er meer, volgens het bekende spreekwoord. Deze wedstrijd miste Sercodak maar liefst 4 strafworpen. Hoewel de meiden van zeer goede wil waren, lukte het gewoon niet om lekker te scoren. De keepster van Maedilon was daar ook zeker debet aan; ze deed haar werk goed. Evenals overigens Janneke Vandewall (1e helft) en Yara ten Holte (2e helft)! Beiden hielden meerdere keren hun doel schoon.
Uiteindelijk kon er, na nogmaals 30 speelminuten, een eindstand van 38-18 worden afgetikt. Een prachtige score, daar is niets mis mee. Sercodak heeft gegaan wat het moest doen. Women of the match: Larissa Nusser.
Op naar zaterdag 22 april. Want dan wordt een cruciale wedstrijd gespeeld. Om 20.45 uur wordt in de Trefkoele+ gespeeld tegen concurrent om de 2e plek, Virto Quintus. Als Sercodak wint is het zeker van ‘the best of three’.
Foto: Kristian Giesen