Duutser met hoge nood - Foto: eigen geleverde foto
Foto: eigen geleverde foto

Duutser met hoge nood

LEMELERVELD -Ook in benarde tijden wist men – wie niet sterk is moet slim zijn-, meer dan eens werd in geval van nood op het platteland  boeren slimheid in praktijk gebracht. In het  Sallandse  wist men in de tweede wereldoorlog verboden zaken kleur te geven, om niet de moed op geven.    

 

In het laatste decennium  van deze wereldbrand werd in opdracht van het nazibewind voor de honger lijdende bevolking voedseltransporten naar de -Pruus- georgani-seerd.                                                                                          Derhalve intensive controle op het platteland daar een groot deel van huisslachtingen en de oogst van het land geleverd moest worden aan de voedselvoorziening.

In nachtelijke uren vonden in achteraf schuren en stallen   de laatste gruwelijke ogenblikken plaats van de levende have.

Maar toch…………toch waren er “goede “buurtbewoners die voor – een appel en een ei –  prat gingen als contro- leurs voor de gehate bezetter.

 

Op een  steenworp  afstand van  het dorp  waar wij als schooljeugd op de boerderij hielpen met knollen en sui- kerbieten uit de grond halen wist men hier ook van eigen land en volk eerst.

Bange oorlogsjaren hakten er diep in, alles af staan aan de – Mof –  wie zou daar  genoegen mee nemen, bij het jaarlijkse dorsen wisten wij de controle af te lijden of het leven zuur te maken.

Derhalve verdwenen zakken graan tijdens onze vervelen-de pesterijen in ( veilige haven) zo men dat noemde.

 

 

Maar ook hier  werden in het diepste  geheim plannen gesmeed een varken te slachten, maar hoe te handelen in geval van nood  daar  luistervinken  bij nacht en ontij bij het pad waren.

Enkele buren geraadpleegd een alternatief te bedenken in een voorkomend geval, één van hen  zou als vrijgezel de buurt verrassen met een fles – fusel – ter ere van zijn verjaardag.

 

Amper op zijn benen te kunnen staan,  zou hij laveloos eventueel ongenode controle de deur uit zien te werken want zo iets is te verwachten van slechte jenever. In deze bar koude ochtend in alle vroegte zou de execu-    tie van het slachtoffer plaats vinden in het hok waar het werd vet gemest.       Geen gil werd gehoord, het washok ontruimd voor het verder afslachten, het ter plekke aan de ladder hangen werd in paniek onderbroken.  Zie bint in de buurte twee man met een Duuts soldaot, bie Piel Gait bint ze bin, het doordacht alternatief uitge-voerd, varken op het huusie, knippiesmutse op en brille van weilen oma op de snoete en met heur lange rokken an zo ze d’r altied bie leup.

 

Beide knapen brachten hooi in het varkenshok , al  vast  voorraad voor het vee daar de winter voor de deur  stond.

Hevige krampen van de surrogaat koffie deed de soldaat uut de Pruus zoeken naor een poephuusie ergens buten.

Als een verhoord noodgebed,  daarginds  bij de volgende boerderij zou hij  zijn- hoge nood-  kwijt kunnen, met zijn broek  op de enkels stormde hij  het één persoons huisje binnen.

O scheisse, sie da…oma, dan maar op de mestbult achter het huusie dankbaar voor een stuk gescheurde krant dat door de vergane achterwand de aandacht trok.

Inmiddels werd in de keuken uitbundig  verjaardag ge- vierd.

Controle………hier is niks te zuken… onder genot van heel slechte namaak snaps werden de moffenvrienden op de  schouders genomen tevensop Adolf getoosd  de soldaat met een driewerf hoera omhoog gegooid.

Geestelijk en lichaamelijk voelden zij nattigheid, wensten hun  uitbundige  gastheren nog een prettige dag, waarbij het jochie uut de Pruus amper stotterend uitbracht….. . Grüss Gott, ach ja grüssen sie vielmahls  oma von mir.

Nicht vergessen!!!                                                                         Het boerderijtje staat er nog, maar geen huusie meer.

Maar wij zijn er nog!!!!

i.o. Historische Werkgroep Lemelerveld.

H.Huisman.

12-10-2016.

 

Artikel delen:
Foto 1