HOONHORST – FRANKRIJK – Vervolg van laatste uitgave Dalfsennet magazine – Hoe een inwoonster van Hoonhorst schaapherder werd in Frankrijk. Een verhaal van Jos Meijer van 2006 tot en met 2011 woonde zij met Berry aan de Dammans Es te Hoonhorst en heeft speciaal voor Dalfsennet een mooi verhaal geschreven.

 

Toen wij in 2006 vanuit Zwolle Zuid in (op de) Hoonhorst kwamen wonen, hadden we voor ogen om er tot aan de pensionering van Berry ( 2014) te blijven, om daarna te vertrekken naar Spanje. Het is uiteindelijk Frankrijk geworden en ook nog eens veel eerder dan de bedoeling was.

 

 

Vrienden van mij woonden in St. Firmin-sur-Loire, op het Landgoed Les Beaunoirs en hadden een border colliepup. Met hun eerste hond hadden ze ooit in Zwolle Zuid bij de hondenschool van Berry (een franchise van Martin Gaus hondenschool) de basiscursus gevolgd en dat was heel goed bevallen. En zo kwam het dat we in de zomer van 2007 naar Frankrijk gingen, waar Berry nogmaals een basistraining gaf, waaraan ook de eigenaresse van de moederhond mee deed, met een pup die zij zelf had gehouden. Na afloop kregen we een pup cadeau, die teruggekomen was naar de eigenaar, Clown genaamd, de eigenaar kon de hond niet onder controle krijgen omdat die teveel kapot maakte. Een hond uit een zgn. werklijn om schapen te drijven, wat voor mij de aanleiding werd om me te gaan verdiepen in het schapendrijven.

 

 

Ik ben lessen met hem gaan doen en heb zelfs een cursus tot aspirant schaapherder gevolgd. Aanvankelijk gingen we alleen in de schoolvakanties naar Frankrijk. Ondertussen bleek in 2009 een huis op het Landgoed La Grande Charmille vrij gekomen en hebben we besloten het in eerste instantie voor een jaar te gaan huren, om te onderzoeken of de vele mogelijkheden die wij zagen ook daadwerkelijk gerealiseerd konden worden. Berry wilde er workshops gaan geven op het gebied van hondentrainingen/-sporten en ik zou er verdere ervaring op kunnen doen met schapen hoeden.

 

 

De beheerder van het Landgoed, Thierry, was tevens eigenaar van de kudde schapen die er liep. Mijn belangstelling voor de schapen bleef niet onopgemerkt en toen er een plek vrij kwam voor een herder langs de Loire, vroeg Thierry mij daarvoor. Op die manier kon hij het aantal schapen uitbreiden en kon ik mijn droom werkelijkheid laten worden.

 

 

Ik heb het nu over het jaar 2010, waarin we hebben besloten om definitief naar Frankrijk te verhuizen en afscheid te nemen van Hoonhorst, waar we met veel plezier hebben gewoond. In die tussenliggende tijd, werkte ik als docent van maandag t/m woensdag in het onderwijs op het Vechtdalcollege in Dedemsvaart, waar ik les gaf aan een z.g integratieklas voor 7 kinderen met het syndroom van Down en 1 meisje met een ander syndroom. Ik ging daar elke dag op de fiets naar toe. Dan vertrokken we vaak op woensdag na schooltijd naar Frankrijk om op zondagavond weer terug te rijden. Soms bleef Berry in Frankrijk met de honden en ging ik alleen terug. Begin 2011 heb ik toch ontslag genomen om de grote overstap te maken.

 

 

In 2012 ben ik officieel in het bedrijf gestapt, nadat ik een cursus had gedaan, waardoor ik mezelf boerin mocht noemen.

Gedurende de afgelopen 7 jaar heb ik van april t/m augustus gehoed met een kudde van 250 schapen langs de Loire, tussen Germigny-des-Prés en St. Gondon (ruim 50 km. van huis), samen met mijn 5! honden. Clown heeft inmiddels versterking gekregen van de border collies Fayca, Mel en Izzy en working kelpie Billy.

In die tijd overnacht ik geregeld in ‘mijn schuur’, waar 2 caravans staan, zodat ik dicht bij de kudde kan zijn. Het hoedseizoen was van april t/m augustus, soms afhankelijk van de hoeveelheid gras en kon ik wat langer wegblijven. Dus ik slaap de gehele week bij de schapen in de buurt. Na het hoedseizoen moesten de schapen  weer terug naar het landgoed en konden we hoeden op stukken grond rond het landgoed. Sinds dit jaar kunnen we ook de schapen laten grazen bij St. Firmin sur Loire zelf. Dit gebied hebben we kunnen overnemen van een andere herder die hier gestopt was.

Dit gebied aan de Loire is nu nog het enige gebied dat we beheren. Ik hoef hier niet te hoeden omdat we er zgn flexnetten kunnen zetten. Hiermee kunnen wij gebieden afzetten waar de schapen kunnen grazen.

 

 

Het doel van het hoeden is het bevorderen van de biodiversiteit in het gebied: ik stuur de honden aan, die er voor zorgen dat de schapen op de juiste plek gaan/blijven eten.

Eenmaal weer terug op het Landgoed met de kudde, houd ik me bezig met andere activiteiten, zoals de verkoop van lammeren, het voeren van de schapen en de dagelijkse controles. In de maanden februari t/m april is de aflammerperiode, waar we erg druk mee zijn, maar dankzij de hulp van vrijwilligers (uit Nederland en België) is dat altijd goed te doen. En al dat nieuwe leven blijft bijzonder.

 

 

Of ik in de komende jaren nog zal hoeden is erg onzeker geworden, omdat we hebben besloten te stoppen in de gebieden tussen Germigny-des-Prés en St. Gondon. Sinds 2015 heb ik het werk niet betaald gekregen en dat kan niet de bedoeling zijn. Twee jaar werken zonder daarvoor betaald te krijgen en geen zicht op een andere toekomst noopten ons dit besluit te nemen.

 

 

Om niet volledig afhankelijk te zijn van de schaapskudde hebben Berry en ik vorig jaar een huis gekocht dat we nu verhuren als zespersoons gîte en tweepersoons studio. We hebben inmiddels tevreden gasten gehad en daar zijn wij weer erg blij mee.

Kortom: Berry en ik hebben onze draai hier gevonden, waarbij we de goede tijd in Hoonhorst als herinnering met ons meenemen.

 

 

Inmiddels hebben we de woning in Hoonhorst, die we de laatste jaren hadden verhuurd te koop gezet.

Ik hoop dat er snel een koper voor deze prachtige woning gevonden zal worden.

 

 

Jos Meijer (We zijn te vinden op www.charmille.nl en www.rustvinden.com)  (WvdV)