DALFSEN – Op maandag 30 oktober was Etje Verhagen (psycholoog en geestelijk verzorger) bij Rosengaerde te gast. Ze ging met cliënten, medewerkers, vrijwilligers, cliëntenraad, mantelzorgers en Raad van Toezicht in gesprek over levensvragen, die ontstaan bij het bieden van palliatieve zorg.
Ken je mij? Wie ben ik dan? Zie je mij? Wie zie je dan? Hoor je mij? Ook als ik je geen antwoord geef? Begrijp je mij? Ook als ik dementerend ben? Vragen die iedereen raken en die uitgebreid werden besproken tijdens de bijeenkomst. Iedereen gaat er anders mee om, maar één ding heeft iedereen gemeen: aandacht en er gewoonweg zijn, ook al weet je geen antwoord, is van groot belang. Soms heb je geen antwoord, maar dat hoeft ook niet.
Een deelnemer aan de bijeenkomst gaf na afloop aan: “Mijn beide ouders zijn overleden toen ik nog vrij jong was. In ieder geval te jong voor mijn gevoel. En daar zit je dan in de palliatieve fase – een toen voor mij nog onbekend begrip – aan het bed van je vader en veel te snel daarna je moeder. Wat zeg je dan? Wat voor antwoorden geef je op de vragen die ze je stellen? Je hebt amper levenservaring en je begint te beseffen dat je eigenlijk weinig van je ouders afweet. Dat je je daar altijd te weinig tijd voor hebt gegund om in te verdiepen. Voornamelijk was ik met mijzelf en mijn jonge gezin bezig geweest. Maar wat zeg je dan, wat is het juiste antwoord? De vraag die mij sinds het overlijden van mijn ouders heeft bezig gehouden is: ‘heb ik het goed gedaan?’. Een vraag waarop ik vanmiddag een antwoord heb gekregen.”
Het was een bijzondere en boeiende middag die zeker een vervolg gaat krijgen binnen Rosengaerde.



