OLDLEUSEN – Normaal stuurt e mie alles in dialect en noe is meert, dialect moond,  dan begint Anton van de Stuwe Hollands te proaten op schrift. Of zalle vaste mutten wenn an de gasten die straks komt en die hoog Nederlands proot. Ma wat hij zeng wol is det hij een zaandwalle hef e maakt en det hef bestruit met machtig mooi wulde bloem’n mengels. Die mengel was niet wult, ma de bloem’n  staks weh.

Van alle soort’n deur menare hen, Hij zeg niet alleen de gasten zult hier goed met ma de vlinders ok. Det is wel mooi det e zo denkt, door bint die biessies ok wel blie met. Hij zeg verder dieverrekte Japanse duizenpoot ( hij bedoeld natuurlijk de Japanse duizendknoop, ma det gef nie, wie begriept menare wel) die is ok door mujluk uut te roei’n. Door komm ie niet meer van of!