DALFSENaren op pad: Mooi toch, op dezelfde camping in Twente kom ik alweer Dalfsenaarn teegn. Frans Schriever met sien vrouwe. Stoat ze drie plekkn wieder as öns. Sien witte board licht gewoon een bettie op int scheemern. Joa wej goat bienö nooit op vakantie , zeg uh.

Wej stoat hier noe met onze dochter, schoonzunne en twee kinderties een weekend en doarveur bunt wej noar önze dochter in Frankfurt een wekke ewest.

Twee wekken geleedn noar de Canarische Eilandn en anderhalve moand geleedn noar Kroatië.

Ik bun geboorn op een camping en dan kriej det.

Groetn gruune Jopie

kwam nog meer kundig volk teegn:

Mien vrouwe zeg, ie bunt altied ant wark en ie mut dr es uut. Ik heb nie völle tevertelln in de freje tied, dus hup met de olde camper noar de Duitse grens. Ik zet de camper neer en joa heur.

Ik ziete een paar grote geile klompn met rode puntn bej de wasbak. En wie steet dr in die klompn?

Appe Marsman uut Dalfsen, breur van Herman, mien kameroad en zunne van Willem van de Bron.

Willem kenn iederiene want denn warkn bej de gemeente en fietsn deur Dalfsn met de bakfietse zo’n 20 – 30 joar geleejn.

In sien freje tied handeln Willem in knien en kippn die uh achter huus an de Vechtdiek in skuurn en hokkn had zittn.

Appe zit op zo’n grote vrachtwaagn in de wekke en noe dus ok op de camping in Twente.

Afwassn en proatn int plat met sien afwasbuurvrouwe met blauwe jurk. Sien lach schalt oaver de camping. Appe is volgens mej nog nooit lillik ewest en is altied vroolik.

Mar zo kenn ik Willem ok, altied in veur een pröatie en grappie.

Tonnie, de vrouwe van Appe, vind die klompn mar niks. Die wet det Appe dr mieters grage op lup, dus dan met det maar.

Groetn gruune Jopie