Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim

Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek

DALFSEN – Vandaag werd het symposium in het Theater de Stoomfabriek gehouden, met als onderwerp “Hier kom ik weg”, georganiseerd door de gemeente Dalfsen en VNG Overijssel. Een symposium met inspirerende voorbeelden over de kansen van archeologie en erfgoed, met aandacht voor ruimtelijk beleid, de omgevingswet, toerisme en cultuur gemeentelijk beleid. 

 

Via een beeldopname werden we welkom geheten  door Herster Maij,  die met name de “schat van Dalfsen” noemde, de informatie die daar verkregen is moet blijvend doorverteld worden.

Martijn Dadema voorzitter van VNG Overijssel mocht de spits afbijten, (van oorsprong afkomstig uit Heino en nu burgemeester in Raalte) en wees op de Sallandse geschiedenis. 300 jaar terug was het ook hier water, woeste grond en bos, totdat de eerste wegen werden aangelegd, toen veranderde het heel snel. Bij opgravingen in Heeten werden heel oude sporen gevonden uit de periode direct na Chr. Bijzondere vondsten, maar nu zand er over. Toch nu de vraag, hoe houd je het verhaal levend, hoe vertel je het door.

Wethouder jan Uitslag van de gemeente Dalfsen sprak achteraf van een cadeautje, maar eerst leek het een last wat veel geld kon gaan kosten en dat was er niet. Achteraf trots op de vondsten. Evelien Klunder als ambtenaar betrokken bij het begin wist niet wat haar overkwam, moeten we hier uren voor reserveren, hoeveel dan? 15 uur of meer?? Maar is ook achteraf trots op de vondsten, maar nog meer op de mensen in de gemeente.

Het werd het grootste grafveld van Europa, met landelijk en zelfs wereldnieuws. Schatgraven door archeologen en later zelfs door 300 vrijwilligers en vele schoolklassen om het nieuws goed onder de aandacht te brengen. Dalfsen kreeg een archeologie-vlogger die  ook vandaag mensen vragen gaat stellen, betrokkenheid is van het grootste belang.

Monique van den Dries van de Universiteit Leiden  gaf aan, laat geen kansen onbenut om het verhaal door te vertellen. Sporen uit de grond vertellen hoe mensen hebben geleefd. Dit is het “Goud” van de archeologie. Het sociaal belang door onderzoek, het gezamenlijk oppakken met inwoners brengt de wijk bij elkaar, alleen dat al is goud waard. Het wordt een plek voor de gehele gemeenschap. Als gemeente heb je goud in je handen, die sociale contacten zijn zeker zo belangrijk dan de vondsten. We krijgen de omgevingswet waarin ruimte is voor archeologie en dan mag het geen last worden van de gemeente.

Sjoerd van der Linde van studio Louter vroeg zich af, “hoe breng je archeologie tot leven” hij had doorvoor prachtige voorbeelden. Hij was na de opgravingen in Dalfsen betrokken bij het archeologiepad. Hij gaf ook aan, vondsten in grote vitrines ergens in een museum hebben geen waarde. Hetzelfde grote tekstborden waar mensen gewoon aan voorbij lopen. Korte bondige teksten wil ieder lezen. Archeologie moet je beleven. Gaat om emotie, zoek naar een boodschap (gevoel) en verbondenheid. Geef richting aan toekomstige plannen en creëer draagvlak.

Laurens ten Den, een Sallander uit Haarle, had het over verhalen van je eigen cultuur. Maak je eigen verhaal en dan pas kun je het anderen vertellen.. Ga met een grote groep mensen aan een grote tafel zitten als een grote familie, dan komen ook de verhalen los. Maar het verhaal moet wel kloppen. Laurens droeg een paar prachtige gedichten voor die hij gemaakt heeft, een vanuit een Bijbellezing bij de uitvaart van zijn moeder en de andere, wat nooit in gedichten te sprake komt is sex op een heel humoristische wijze gebracht met bloemen. Daar werd smakelijk om gelachen,

In een forum kwam vooral het de boodschap, het verhaal moet wel kloppen, aan bod, Dit moet verbindend werken. Burgemeester Koelwijn uit Kampen sprak nog over de Kogge die uit de IJssel is geborgen. Ook toen die naar boven kwam rees de vraag, wat moeten we met dit zootje planken. Maar toch, met tranen in de ogen kwam ook de geschiedenis in beeld. Hoe hebben die mensen geleefd en hiermee gevaren. Nu ligt het te drogen en over 6 jaar moeten ook wij het verhaal daarover compleet hebben. Monique van den Dries van de Universiteit Leiden bood gelijk aan met studenten graag te willen helpen.

Burgemeester Han Noten van Dalfsen bevestigde dat toet we hier wilden gaan bouwen geen enkele ervaring hadden met archeologie. Ook hadden we geen geld en er moesten eerst rapporten geschreven wat voor de bouw vertragend werkte. Maar pas toen de eerste vondsten in beeld kwam sloeg het om in verwondering. Vondsten  hier in Dalfsen, die worden nu eerst zorgvuldig gedocumenteerd en  opgeslagen. Maar de prachtigste verhalen zijn reeds geboren.

Algemeen was de uitkomst,” maak verhalen aantrekkelijk”.

Na de middag was er voor de 85 deelnemers van deze dag verschillende sessies te bezoeken over o.a cultuurprofiel Dalfsen, Kampen en  Zwartewaterland.  *Over de Koloniën van weldadigheid in Nederland.  *Zoek de verbinding tussen archeologie en ruimtelijke ontwikkeling.  *Archeologie in openbare ruimten. * Het DNA van Dalfsen.  *Gedichtenroute van de schat van Dalfsen.  * hoe wordt een archeologische vondst nieuws.

Kortom het was een zeer boeiende dag voor de deelnemers.

WvdV.

Artikel delen:
Foto's 9
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim
Symposium “Hier kom ik weg” in de Stoomfabriek - Foto: Wim
Foto: Wim