Onze ezel heeft tegenwoordig een paar eetmaatjes en ik geloof dat hij het wel gezellig vind. Beestje is niet dom en weet natuurlijk dat de konijntjes maar enkele brokjes eten tegenover de happen die hij naar binnen schrokt. Als ik goed op let, denk ik dat hij er zelfs een wedstrijd van maakt. 1 x betrapte ik hem er zelfs op dat hij de hik kreeg, of een soort van, want hij hoestte een paar keer en sprong een beetje raar met drie poten de lucht in.

Ja met drie, want hij liet 1 poot staan. Het is een rare ezel, wat wil je ook met zijn leefsituatie waar ik nu maar verder niet over uitweid.

Soms denk ik ook dat de konijntjes heel slim zijn en steeds kort in de buurt van de ezel blijven. Ze zien hem als een soort beschermheer, de kerstdagen komen er aan toch? Zijn mooie stevige konijntjes en gezond gegroeid, paar uurtjes in de pan en je weet niet hoe lekker dat is. Ik ben opgegroeid met konijnen, mijn pa had ze vroeger middenin het dorp, achter het huis in hokken en ik heb wat jonge konijntjes zien geboren worden.

Wilde konijnen zie je amper meer. Ook al zo’n raadsel, waarom eigenlijk? Ze kunnen in het wild raak fokken, voer zat, weilanden vol.

Vroeger zag je wilde konijntjes genoeg en valt me op dat er op sommige plaatsen wel konijnen zat zitten. Jaar geleden bij zo’n zwemparadijs in het Westen, Tiki Bad, je struikelde bijna over de konijnen. Waarom daar wel en hier niet?

Binnenkort toch maar eens een babbeltje maken met jachtopziener Nijenhuis.

Groetn gruune Jopie