LEMELERVELD – In de laatste dagen van het jaar heeft de zon niet veel meer in te brengen en gauw moe om dat  het jaar niet zo jong meer is. Veel mensen op het platteland voelden zich overgeleverd aan onberekenbare machten in dit jaargetijde, wisten ja zelfs niets over hun voorgeslacht.

In dit onherbergzaam landschap hielden zich individuen op   die met het maken van heideboenders, bezems van berkentakken, stropen van wild – dat onderling verhandeld werd-in leven moest zien te houden. In dit bizarre landschap   wist volgens geruchten er een zekere  Dirk  rond te scharrelen in gezelschap van een frommes – het jargon in die dagen- als levensgezellin in een zelf gebouwd onderkomen. Zijn hoge leeftijd aan hem  af niet te zien en   achterdocht   van zijn gezicht te lezen.

Afkomstig uit de veenstreek, zijn kinderjaren zonder echte ouders groot gebracht in diverse half onder en bovengrondse onderkomens. Al jong dit bestaan van drank en geweld ontvlucht, en in die omstandigheden zijn vriendin ontmoet, beiden al bedelend in deze streek hun onderdak gevonden  bij een op jaren zijnde alleen staande schaapherder.

De dorpspastoor van het nabij gelegen dorp op zoek naar behoeftige gezinnen om hun nood te lenigen ontmoette tijdens zijn zoektochten ook Dirk en zijn levensgezellin. Graag wilde hij deze nomaden in vele opzichten de helpende hand bieden waar dat nodig mocht zijn. Liefdadigheid in centen  moest hij verantwoorden daar ook zijn parochie bijna van de bedeling moest zien  rond te komen Doch oprechte medemenselijkheid rond zijn persoon stond hoog aangeprezen in de streek.

Welkom onder kerkelijk parochiedak zij het dan figuurlijk maar wel met hun goedvinden. Echter onder welke naam het grote struikelblok daar van beiden geen voorouderlijke naam te achterhalen viel.

Hulp in hun armoedig bestaan beter dan een naam, door toe doen van deze met hart en ziel gedreven pastoor, wordt tot op deze dag  gevonden in het vergeelde kerkelijk register en met sierlijke krulletters geschreven;

Derk Hein van Veens Gloria

en levens gezellin

In het jaar onzes Heeren 1887

Geroepen door bronzen stemmen uit de dorpstoren “Komt allen te samen”.  Twee figuren schuchter op weg naar de kerk en ………..hun pastoor

Te horen van Heil en Vrede dat in het donkere veen nooit is verteld.

December 2018

i.o.

H.W.L.

H.H.                                ,