DALFSEN – Bijna iedereen kent inmiddels de genadeloze ziekte ALS. Door de aangrijpende verhalen van ex-voetballer Fernando Ricksen of de landelijke aandacht en fondsenwerving tijdens de Amsterdam City Swim. Ook in Dalfsen is er volop aandacht voor ALS.

Het ALS Team Dalfsen organiseert zelf jaarlijks de nieuwjaarsduik en de Vechtdal Landgoederen Loop, heeft gisteren de opnieuw de Mont Ventoux beklommen en ontvangt vanuit verschillende initiatieven van andere verenigingen een bijdrage voor het onderzoek naar ALS. De inspiratie voor deze activiteiten komt onder meer voort uit twee (helaas inmiddels overleden) Dalfsenaren Erna Huzen en Paul Stokman.

In een reeks berichten volgt de komende periode het opmerkelijke verhaal van Gerrit Kolkman, bijna 78 jaren jong. In 2016 is bij Gerrit ALS vastgesteld. Een impactvolle ziekte met over het algemeen een progressieve trend.

Wie is Gerrit Kolkman?

Ik heb een leven lang over de wereld gevaren, werkzaam in de offshore industrie. Veel van de wereld en andere culturen mogen zien. Na mijn pensionering woon ik in Dalfsen, pal aan de Vecht en dat zorgt voor een prachtig uitzicht over de uiterwaarden. Met de huidige technologische middelen zijn alle kinderen en kleinkinderen, ondanks mijn zeer geringe mobiliteit en de grote geografische afstanden, nog steeds ‘dichtbij’. Mijn omgeving ziet mij als nuchter en realistisch met een stevig, recht door zee karakter.

Mijn ALS geschiedenis

In mei 2015 werden door mij klachten ervaren aan handen en armen. Na een half jaar van verschillende onderzoeken in onder meer het Isala Ziekenhuis in Zwolle werd ik doorverwezen naar het UMC Utrecht (ALS Centrum Nederland). Na enig aanvullend onderzoek werd de ALS diagnose gesteld. In het kader van de samenwerking tussen het UMC Utrecht en de regionale ALS  behandelcentra ben ik doorverwezen naar Revalidatiecentrum De Vogellanden in Zwolle. Het behandelteam richt zich in belangrijke mate op een behandeling om te trachten het leven nog zo aangenaam mogelijk te maken, onder meer door bekende complicaties te voorkomen.

Naast de behandeling vanuit De Vogellanden is ook zorg noodzakelijk in de thuissituatie. We zijn begonnen met enige mantelzorg, maar na verloop van tijd bleek een steeds frequentere en intensievere inzet van het thuiszorgteam van Carinova noodzakelijk. Op enig moment 9  zorgmomenten per dag met inzet van alle beschikbare hulpmiddelen.

En dan die trendbreuk…

In februari 2018 kwam ik in contact met klassieke acupunctuur vanwege veel jeuk op mijn hoofd en als gevolg daarvan ook slecht slapen. De behandeling hielp me van deze klachten af en leidde ook tot eerste verbeteringen als het bijvoorbeeld gaat om het verslikken. De behandelingen met acupunctuur zijn verder geïntensiveerd; het spreken, eten en ook bewegen gaat stap voor stap ietsjes beter.

Ik zelf maar ook mijn directe dagelijkse omgeving en de behandelende fysio en logopedist zien dat de laatste 9 maanden een stabilisatie is opgetreden en op sommige punten zelfs enige vooruitgang waarneembaar is in mijn fysieke vermogen. Zonder op zoek te willen gaan naar een (medische) verklaring voor deze positieve wending heb ik voor mezelf wel duidelijk dat vanaf het moment dat ik intensief aan de slag gegaan ben met schedelacupunctuur mijn leefsituatie minimaal stabiel is. Ik heb daar als Gerrit Kolkman in mijn situatie daadwerkelijk profijt van en ervaar dat mijn beperkingen door ALS niet groter worden, en op bepaalde momenten ervaar ik zelfs enige verbetering.

Inmiddels is de frequentie en intensiteit van de zorg naar beneden bijgesteld en voel ik me over het algemeen, ondanks alle beperkingen, goed.

In volgende berichten zal ik onder meer verder ingaan op de behandelingen en de impact voor mij daarvan.

Indien u wilt reageren op bovenstaande; mail dan naar kolkman.gerrit@gmail.com.

Wilt u een bijdrage leveren aan verder onderzoek naar ALS kijk dan op www.teamdalfsen.nl/acties

Mede namens Gerrit,

Een paar betrokken Dalfsenaren !