UGANDA – Corona boodschap in Uganda (en in Nederland) door de in Dalfsen geboren Frederik Prins. Nog steeds goed nieuws uit Uganda: nog altijd is er geen corona dode geregistreerd als gevolg van het corona virus. Ik doe niet echt mijn best om alles precies te volgen, maar van de 55 positief getesten is ongeveer een kwart ondertussen genezen verklaard en, vaak met Afrikaanse trom – trom, uit het ziekenhuis ontslagen. Mooi!

Hou vol! Dat was, heb ik me laten vertellen, de boodschap van premier Rutte deze week. Dat was ook zo ongeveer de boodschap van president Museveni een paar dagen geleden, toen hij, ook met Afrikaanse trom – trom, de lockdown met 3 weken verlengde. De eerste paar dagen was er opvallend weinig kritiek, vond ik. Want je kunt zo je bezwaren of kanttekeningen plaatsen bij het een en ander. Bijvoorbeeld: is het echt nodig, in heel het land? Om voor mij maar dicht bij huis te blijven: in Soroti en wijde omgeving is geen enkele corona patient geïdentificeerd. Toch blijven alle ge- en verboden onverminderd van kracht. Is dat nu echt en werkelijk nodig???

Maar na een paar dagen kwam er fundamentele kritiek, ook vanuit de eigen politieke kring. Bezwaarlijk is dat de overheid het monopolie heeft over voedsel – uitdeling. Als je de kranten en het Ugandese journaal mag geloven gebeurt dat grondig: vrachtwagens rijden in de arme wijken van Kampala langs de huizen / hutten / krotten van de allerarmsten, en delen daar zakken met voedsel uit: rijst, meel, bonen, suiker, zout, olie, en wat nog meer. Voorspelbaar: de operatie moest snel van de grond komen, dus ging het niet van een leien dakje. Binnen twee dagen moest alles stopgezet worden, want de bonen waren op. Die moesten in rap tempo op de kop getikt worden, tegen gangbare prijzen. Wat bleek? De “agent” waar ze nu bij aangeklopt hadden, had de bonen niet laten keuren door de officiële keuringsdient. Die mensen moesten dus opgetrommeld worden, maar door het verbod op openbaar en privé vervoer duurde het een eeuwigheid voor die keuring plaats kon vinden. Al die tijd stokte de distributie. Ook met melk waren er problemen, de “agent” die de melk zou leveren was door Kenya afgewezen omdat de kwaliteit niet OK was. Waarom mocht die in Uganda wel meedoen??? Politieke leiders zoals de eigenaar van het Guest House waar ik zit mogen geen voedsel uitdelen. Als ze het wel doen worden ze vervolgd wegens (poging tot) moord. Inderdaad, als mensenmassa’s zich verdringen om voedsel te krijgen, zou dat regelrecht tot een grote uitbraak van het virus kunnen leiden. Maar waarom de overheid dat dringen wel kan voorkómen, en politici niet, da’s niet helemaal duidelijk. Hier in het Guest House vieren de muizen feest, zij genieten van, en vullen hun magen met, de zakken rijst, meel, enz. die hier opgeslagen liggen.

Ondertussen komt er ook – soms bijtende – kritiek uit de hoek van de gezondheidszorg. Totnogtoe is geen enkele corona dode bekend, maar des te schrijnender zijn de doden die vallen als direct gevolg van de maatregelen. Patienten, incl. ouden van dagen, gehandicapten, vrouwen die bevallen en naar het ziekenhuis moeten lopen of gedragen worden omdat ze niet opgehaald of weggebracht mogen worden, vaak op 10 – 15 km. van waar ze wonen. En onderweg overlijden. Patienten die ‘s nachts niet naar een ziekenhuis vervoerd mogen worden, moeten maar geduld hebben en hopen de volgende ochtend te halen. Dat lukt soms, maar ook soms ook niet. Bovendien: wie meent ervoor in aanmerking te komen kan ontheffing krijgen en mag met vervoer de weg op. Volgens een wat minder regeringsgezinde krant zijn er in Kampala al weer files, met name voor verkeerslichten. Er wordt openlijk over corruptie gesuggereerd. Wel zijn er lange rijen wachtenden voor de overheidskantoren waar je zo’n vergunning kunt krijgen, van mensen en organisaties die zo’n vergunning willen hebben, en er (“wit” dan wel “zwart”) voor willen betalen. Urgente zieken moeten daar blijkbaar maar even op wachten….

Tja, wel begrijpelijk, maar helemaal juist? Alleen in arme wijken in Kampala deelt de overheid voedsel uit. Immers, op het platteland verbouwen veel mensen cassave, een knolgewas dat je eigenlijk het hele jaar kunt oogsten. Alleen, lang niet iedereen die op het platteland woont, en zeker niet zij die in dorpen en steden wonen, hebben een tuintje en verbouwen cassave.

Iets heel anders is dat nu bekend is geworden dat stagiaires in ziekenhuizen, die toch al zwaar onder-betaald worden, hun toelage voor afgelopen maart nog steeds niet hebben ontvangen. Een stralende onderminister van gezondheid verklaarde vol trots dat ze voor het einde van deze maand hun toelage tegemoet kunnen zien. Voor de vorige maand, wel te verstaan.

Intussen blijft het opmerkelijk dat het aantal corona gevallen zeker in Uganda, maar toch ook in de rest van Afrika, zo langzaam stijgt. Misschien vanwege de jonge bevolking? Sommigen schrijven dat het komt omdat Afrika veel minder verbonden is met de rest van de wereld, anderen zeggen dat het virus hier al veel langer, ongemerkt, rondwaart en de piek misschien al geweest is. Wie het weet die mag het zeggen!

Goed nieuws over de verkoop van fietsen: met sprongen omhoog de laatste paar weken. Nu de kwaliteit van de wegen nog, en respekt door automobilisten voor fietsers. Ook hier: een lange weg te gaan!

Laatste goede nieuws: we waren bang voor een sprinkhanen invasie, maar die is gelukkig – voorlopig? – uitgebleven. Gebeden verhoord! Voor de zekerheid zeg ik er maar bij: tot op heden.

Reakties blijven, als altijd, zeer welkom: frederikprins14@gmail.com