MARSHOEK – UGANDA – Het leek er helemaal op dat – evenals in Nederland – ook in Uganda geleidelijk aan de Corona maatregelen werden versoepeld. Sinds kort mogen kleine winkels en restaurants weer open, op sommige werkplaatsen is men weer druk in de weer.

De “sociale afstand” is van 4 naar 2 meter ingekort en je ziet veel meer auto’s op straat. Er is veel te doen over buitenlandse vrachtwagenchauffeurs, vrnl. uit Kenya en Tanzania, die blijkbaar in grote mate het virus onder de leden hebben, en het verspreiden. Uganda heeft geen haven, en het produceert weinig naast koffie en suikerriet. Vrijwel alles (vooral olie, maar bijv. ook medicijnen) moet uit of via Kenya en Tanzania aangevoerd worden. Treinen zijn er in Uganda amper (‘t zal niet waar zijn: daar wordt nu opeens druk over gepraat), dus moet vrijwel alles per vrachtwagens komen. Dat zijn er duizenden per dag die de grens overkomen. Tja, en de chauffeurs zijn lang onderweg, en willen naast hun natje en hun droogje ook wel wat vertier.

Ik heb de indruk dat de beschuldigende vingers met genoegen richting buitenlandse chauffeurs gaan. Gelukkig, er worden nu maatregelen genomen om het gevaar af te wenden dan wel drastisch te verminderen.

Voor mij kwam het besluit uit de lucht vallen dat per 18 mei iedereen op straat een monddoek (“mask” – masker) moet dragen. Tot nog toe waren er enkele zonderlingen die met zo’n ding over straat liepen, maar sinds gisteren zijn er opeens een heleboel. Ik denk dat President Museveni’s boodschap dat het her-openen van het openbaar vervoer afhangt van de mate waarin monddoekjes gedragen wordt, een grote rol speelt in het dragen van die rotdingen. Ook ik heb ze gekocht. Gunst, wat een ellende. Bij de eerste knapte al snel het elastiek; maar de tweede is wellicht beter. Ik denk dat ik ‘m meeneem onderweg en bij controle opzet. Gisteren kwam ik terug van mijn vroege ochtendwandeling en vlakbij mijn Guest House bulderden twee soldaten al tegen mij “Mzungu, where is your mask?”. Ik heb vriendelijk tegen hen geglimlacht, maar Onze Lieve Heer zag dat ik, om in soldatenjargon te blijven, ze wel kon schieten. Het was nog geen 8 uur. En officieel is het pas over een paar dagen verplicht….

OK, het argument is dat je niet voorzichtig genoeg kunt zijn. Klopt. Als ik goed ben ingelicht maakte de tweede golf van de Spaanse griep een eeuw geleden veel meer slachtoffers dan de eerste golf. Maar dan nog: in Uganda is (nog?) geen corona dode is gevallen; er zijn nu 160 mensen “positief” getest (waarvan pakweg de helft buitenlanders, vrnl. chauffeurs). Over Kampala en Entenbbe kan ik niet oordelen, maar in de buurt van Soroti is in de verste verte, zeker binnen een straal van 100 en wellicht 250 km. geen enkel corona geval geregistreerd. Dus lijkt het zot, al die mondkapjes. Kortom: ik vind het me wat, ik vind het me wat….

Maar ik heb er natuurlijk niks van te vinden. Ik ben buitenlander en moet / mag me er niet mee bemoeien. Maar ik verbaas me wel! Vorige week zag ik op tv. President Museveni, op z’n praatstoel, urenlang keuvelen over alle goede maatregelen van de regering. OK, met een bevolking van 41 miljoen geen enkele corona dode. Petje af! Maar het geleuter…. Zo vertelde hij dan dat je eigenlijk ieder half uur je handen moet wassen, maar dat zo eens per uur ook wel genoeg is, maar dan wèl heel grondig en met zeep. Blijkbaar heeft niemand in zijn omgeving het lef hem er op te wijzen dat meer dan de helft van alle Ugandezen geen stromend water in huis of op het erf heeft, en dat zeker in 10% van alle huishoudens water per jerrycan uit een bron op zeker een kilometer van huis gehaald moet worden, verreweg het meeste door vrouwen en (vaak jonge) meisjes. En toen ging de President verder over mondkapjes die je elke dag goed moet wassen met waspoeder, en daarna met een heet strijkijzer moet strijken. Mooi gesproken! Maar ik denk dat minder dan 10% van alle huishoudens een strijkijzer heeft (zo er al elektriciteit is).

Gelukkig: het uitdelen van voedsel aan de allerarmsten schijnt wat beter georganiseerd te zijn dan in het begin. Maar er blijven obstakels: zeg maar de Keuringsdienst voor Waren moet goedkeuring geven voor het voedsel uitgedeeld mag worden, en laat daar nou net twee topmensen ontslagen zijn vanwege corruptie. Nieuwe ambtsdragers moesten eerst ingewerkt worden, dus is er een prima excuus om zwaar achter te lopen op alle beloofde hulp aan de echt arme bevolkingsgroep. Wordt vervolgd.

De volksvertegenwoordigers die zichzelf ieder 20 miljoen Ugandese Shilling (pakweg Euro 7.500) hadden toebedeeld om in hun eigen kiesdistrict voedsel uit te delen moeten alles terugstorten in de staatkas, dan wel iedere penny verantwoorden die ze al hadden uitgegeven. Dat zal me een administratieve rompslomp geven! Ook hier: wordt vervolgd.

Tenslotte over Uganda: door de hevige regenval is de waterstand van het Victoriameer hoger dan in tientallen jaren. Overstromingen dreigen, veel mensen die dicht aan de oevers woonden waren al de klos en raakten veel van hun huizen en bezittingen kwijt. Met man en macht proberen ze meer water in de Nijl te lozen; laten we hopen dat het helpt!

Over Nederland: deze week was het Dodenherdenking en Bevrijdingsdag. Ik volg van verre lang niet alles, maar dit soort evenementen wel. Dit jaar dus heel anders dan we gewend zijn. Leger, stiller. Maar daarom niet minder indrukwekkend. Ook was ik onder de indruk van de rede van de koning, op een vrijwel lege Dam.

Geinig voor mij, als geboren – en op mijn eigen manier nog steeds – gereformeerd jongetje, was de opmerking van Minister De Jonge van Volksgezondheid. Voor wie het gemist heeft: op de vraag wanneer kerkdiensten weer zouden mogen, antwoordde hij eerst: “voorlopig niet”, daarna mompelend: “Verspreidt het Woord, maar niet het virus”.

Tenslotte: ik heb 20 jaar in moslim landen gewerkt, dus sta mij toe mijn mohammedaanse broeders en zusters, ter gelegenheid van de laatste week van hun heilige vastenmaand “Ramadan Karim” te wensen.

Blijf gezond!

Reacties blijven nog steeds van harte welkom: frederikprins14@gmail.com