IERTE –  Na de Romaanse tijd vestigden voormalige Germaanse soldaten, zich als boer in het gebied waar ze eerder in het leger werkzaam waren geweest. Zij formeerden kleine legertjes en probeerden zo hun grondgebied te verdedigen en uit te breiden.

Tevens moesten ze de omliggende boeren beschermen voor concurrerende groepen. In ruil voor bescherming moesten die boeren  hun eigendom aan grond overdragen. Zij werden “horige boeren” boeren zonder eigen grond. Zo ontstond er ook een hiërarchie, tussen horigen en grondeigenaren. Grondbezit was een rijkdom, de soldaat werd landheer. De boerderij die de landheer  beheerde werd het leenhof.  Boeren in de omgeving moesten  belasting betalen over hun gronden in de vorm van een deel van de opbrengst en diensten voor de landheer uitvoeren. Deze bestuursvorm werd het hofstelsel genoemd.

Dit hofstelsel werd rond het jaar 800 in Dalfsen en omgeving ingevoerd. Daarvoor was het hof Ierte (Ierthe) in de buurtschap Lenthe een koninklijk hof, voor 947 onder het bewind van Koning Keizer “Otto 1 de Grote “, overleden in 973. Hij was een kleinzoon van Karel de Grote en heerser van het heilige Roomse Rijk van de Duitse natie. (het voormalige Romeinse rijk).  Tevens was Otto 1 de beschermer van de Katholieke kerk. Het hof Ierte was in leen gegeven aan het stift in Essen (Duitsland). Dit klooster was in 944, vrijwel geheel afgebrand en door een schenking van keizer Otto 1 weer opgebouwd. Een Stift is een klooster voor dames van adellijke afkomst. Bij het hof Ierte behoorden ondermeer tien boerderijen in Lenthe, vier in Emmen (Dalfsen) en vier in het kerkdorp Dalfsen. Zelfs in Hasselt en Mastenbroek behoorden nog boerderijen bij dit hof.

Andere hoven in de omgeving lagen op daagsafstand van elkaar. De Holstohof  bij Olst en  hof Arachem (Archem) in het schoutambt Ommen. Deze drie waren een belangrijke bron van inkomsten voor het klooster aangezien ze samen een groot grondgebied vormden en veel producten (tijdsgoederen) werden naar Essen vervoerd via de koningswegen.  Dit is vele eeuwen voor het klooster van belang geweest.  Doch in  de  12^e eeuw was er een twist tussen de bisschop van Utrecht en de graaf van Gelre, die voogdij van de Essense leengoederen  had gekocht, doch met bemiddeling van de paus weer moest afstaan. Lang beleefden deze goederen een twist tussen verschillende bisschoppen. Uiteindelijk besloot het Stift de Ierte te verkopen aan de heer Evert Lucas en werd het als een zelfstandig goed voortgezet.

Het hofstelsel verwaterde al vanaf 1200, de landheren kregen minder macht en de horigen kregen meer rechten en vrijheden. Op dit moment is de Ierthe in particulier bezit.