DALFSEN – Vanmorgen kreeg ik (Berlinda Reurink ) een telefoontje, van een boerin. Een vrouw met ervaring en kennis van wat er momenteel allemaal speelt. We hadden het over de demonstraties, over mijn post van afgelopen weekend, over de reacties die daarop kwamen en over de grote druk en omstandigheden waaronder de meeste boerengezinnen momenteel gebukt gaan.

Ze vroeg mij wat ik zou willen met mijn schrijfsels, die over deze problemen gaan. Ik hoefde er niet lang over na te denken, ik zou namelijk zoveel meer begrip willen van de burgers naar de boeren toe. Ik zou in begrijpelijke taal willen vertellen wat er daadwerkelijk achter de deur van een boerderij voor een zorgen zijn. Zorgen die wij, als burgers niet zien, geen weet van hebben omdat het niet onze zorgen zijn. Ik zou graag ‘de mens’ achter de boer/boerin willen laten zien. Vervolgens vroeg ze: “zou jij de stem, als burger, voor de boeren willen zijn?”.

Daarop kon ik alleen maar “JA!” antwoorden.

De inspiratie begon meteen op te borrelen. Maar…. Voor datgene wat ik wil, en waar deze boerin die mij vanmorgen belde mee gaat helpen, heb ik verhalen nodig. Verhalen van boeren en boerinnen. Verhalen over de onmacht, het onrecht, het gevoel dat het water aan de lippen staat , de zorgen, en alles wat ik niet kan benoemen omdat ik er gewoonweg geen weet van heb. Want ik ben een burger. Met begrip voor de boeren. En als ik kan helpen, mijn steentje kan bijdragen op mijn manier, dan wil ik dat heel graag doen!

Dus ben je boer/boerin en wil je jouw/jullie verhaal delen met mij? Dan ontvang ik  heel graag een bericht op mijn mailadres.