UGANDA – Weer een berichtje van de in Dalfsen geboren (Marshoek) Frederik Prins vanuit Uganda: Afgelopen zondagavond sprak President Museveni de natie weer toe op tv; het was zijn 20ste corona toespraak. Aan de ene kant vind ik het altijd wel interessant, soms zelfs amusant, hoe hij iedereen om zijn vingers probeert te winden.

Ook nu leek het meer op een verkiezingstoespraak dan dat hij het over corona had. Als je hem moest geloven waren alle maatregelen om corona te bestrijden allemaal 100% perfekt geweest. Alleen omdat de Ugandezen die maatregelen niet of niet voldoende hadden opgevolgd, was het uit de hand gelopen. Het deed me denken aan Lou de Palingboer, ouderen weten het zich vast wel te herinneren, die onsterfelijk beweerde te zijn. Toen hij toch overleed lag het niet aan hem, toch sterfelijk blijkbaar, maar aan zijn volgelingen die niet of onvoldoende in zijn onsterfelijkheid hadden geloofd.

Maar het goede nieuws, vooral voor mij, was dat per 1 oktober de grenzen – onder vrij strenge voorwaarden – weer opengaan. Entebbe Airport gaat dus ook weer open. Het kon ook amper uitblijven; de vliegvelden van Nairobi (Kenya) en Kigali (Rwanda) zijn al weer een poosje geleden voorzichtig weer opengegaan, en in de omgeving van de President zijn nogal wat mensen die veel contacten met het buitenland hebben; die moet de President te vriend houden. Ik heb me de laatste paar maanden wel vermaakt in Uganda, zij het gedwongen, zeg maar als een boer met kiespijn, maar als het allemaal doorgaat ben ik wel blij binnenkort Dalfsen weer onveilig te kunnen maken.

Maar: een vooral voor jonge Ugandezen veel belangrijker besluit: geleidelijk aan worden de scholen heropenend. Omdat na een lange Kerst vakantie de scholen pas begin / half februari weer beginnen, hadden veel leerlingen al bijna een jaar lang thuis gezeten, en ondanks alle mooie woorden lukt het echt niet ze allemaal per radio te bereiken, om van de tv maar niet te spreken; en “e-learning” per laptop of i-phone is maar voor heel, heel weinigen weggelegd. In onderwijskringen wordt van een faliekante mislukking gesproken. Maar nu: de President heeft een commissie samengesteld die hem gaat adviseren hoe de scholen heropend kunnen worden, zonder gevaar voor leerlingen en leraren / onderwijzers. Mij dunkt zo’n adviesraad had toch veel eerder ingesteld kunnen / moeten worden, direct al na de sluiting van de scholen. Maar het zal z’n reden wel hebben; je hoeft niet altijd alles te doorgronden.

Nu over de komende verkiezingen. Een paar weken geleden, minder dan een half jaar voor de verkiezingen in februari, namen 7 van de 15 leden van het Verkiezings Comité plotseling ontslag, vrijwel allemaal gingen ze “met vervroegd pensioen”. En ook allemaal hielden ze niet op te benadrukken dat ze “vrijwillig” opstapten. Als ze dat zó vaak zeggen, dan ga je er vanzelf wel aan twijfelen. In de pers werden ze afgemaakt, en de geruchten werden alras voor waarheid aangenomen: er was op grote schaal gesjoemeld met de begroting, voor het drukken van de stembiljetten, het kopen van de stemmachines, het vervoer, en noem maar op. Niet veel later pochte President Museveni dat hij ze alle 7 weggestuurd had, ondanks dat sommigen al ruim 10 jaar in die Commissie hadden gezeten. Je mag toch aannemen dat ze niet pas het laatste jaar corrupt geworden waren; als dat zo is zijn ze al veel eerder met het geld van belastingbetalers aan de haal gegaan. Wellicht hebben ze een deal gesloten: vrijwillig ontslag nemen en dan niet vervolgd worden, of zoiets.

Bij de voor-verkiezingen, net als in de Verenigde Staten “primaries” genoemd, waarin topkandidaten worden gekozen per partij, zijn alleen al in de regeringspartij 10 doden gevallen. Als één van de voornaamste oorzaken wordt genoemd dat President Museveni de dag voor de verkiezingen verordonneerd heeft dat elke Ugandees van 18 jaar en ouder die zich kon identificeren, lid van de partij of niet, mee mocht stemmen. Gevolg, zo wordt beweerd: leden van de oppositie deden mee, en stemden op de zwakste kandidaten; het gemakkelijkst te verslaan. Ook werden de stemmen niet anoniem uitgebracht, maar mensen moesten in rijen achter hun favoriete kandidaat gaan staan. Gevolg: mensen in een korte rij, dus achter een kansloze kandidaat, werden uitgenodigd achter een kandidaat te gaan staan die kiele – kiele zou winnen of verliezen. Of dat allemaal gratis gebeurde, dan wel dat ze (letterlijk) over de streep werden getrokken door geld of gunsten??? Een advocaat is tegen deze procedure een rechtszaak begonnen, maar werd teruggefloten: als President van het land kan Museveni niet vervolgd en berecht worden.

Maar, stelde de advocaat, hij deed dat niet als President van het land, maar als Voorzitter van zijn Partij. De oppositie smaalt: Museveni en zijn kringetje kunnen de eigen voor-verkiezingen geeneens degelijk organiseren, hoe willen ze over een paar maand de echte verkiezingen dan in goede banen leiden? Of die kritiek ergens toe leidt is nog maar de vraag. Niet alleen binnen de regeringspartij heerst onrust en ontevredenheid, maar ook de oppositie partijen zijn, onderling en intern, tot op het bot verdeeld. Ook “Bobi Wine”, vroeger een straatschoffie, later een popster en een paar jaar geleden omgeturnd tot politicus, deelt in de malaise. Zijn People’s Power beweging is een politieke partij geworden en in plaats van deuren en ramen open te houden heeft hij bevolen dat “wie niet voor mij is, is tegen mij”, dus mogen leden van zijn club niet langer lid blijven van een andere politieke partij. Als je al geen vijanden hàd, dan krijg je ze zo wel. Volgens mij lacht Museveni in zijn vuistje.

Vaak met kromme tenen bekijk ik het. Hoe dan ook: het blijft interessant om te volgen, ook vanuit Dalfsen binnenkort. Hoop ik van harte!

Wie weet tot spoedig weer gewoon op de fiets in het Dalfser Sterrebos!

Reakties bijven, als altijd, zeer welkom: frederikprins14@gmail.com