DALFSEN – Dinsdag 29 september nam Wim Jacobs afscheid van de Dalfser passantenhaven. Gedurende 5 seizoenen heeft hij daar als havenmeester/ brugwachter voor de gemeente Dalfsen gewerkt. Zijn naaste collega’s (Joop, Marien en Haroet) en gemeentebode Jos Koerhuis hadden voor Wim een officieel afscheid geregeld bij de haven en in het gemeentehuis.

Jos heeft Wim en Marien opgehaald uit Lemelerveld en een afscheidsbijeenkomst (met hapje en drankje) in het gemeentehuis georganiseerd.

Door Joop is een motorboot geregeld (deze is gratis beschikbaar gesteld door camping Starnbosch in Dalfsen), zodat aan Wim een “boottocht” kon worden aangeboden. Onder meer vanwege Corona is er voor gekozen om met Wim een rondrit met de boot over het hele haventerrein te doen; “het laatste rondje”.

Voor de andere 3 havenmeesters was Wim met zijn opleiding elektricien/installateur de techneut. Wim zorgde ervoor dat stroomstoringen etc. in de haven en bij boten vakkundig opgelost werden.

Wim werd door de andere havenmeesters gewaardeerd om zijn humor. Aangezien niet elke bootbezitter een goede stuurman is, gingen zijn “grappen” geregeld over de hilarische taferelen in de haven (een soort van leedvermaak?). Door Wim is in de Dalfser haven het volgende aangepaste spreekwoord van toepassing: ”de beste stuurlui zijn de havenmeesters”.

Gedurende zijn 5 “havenjaren” zijn er gelukkig geen (grote) ongelukken in en bij brug/haven gebeurd.

Wim heeft in de haven niet alleen bootgasten uit Nederland gehad. Ook toeristen uit Australië en Brazilië hebben met hun gehuurde boot enkele dagen in de Dalfser passantenhaven gelegen. Aangezien Wim een aardig woordje Engels spreekt, was het voor hem geen probleem om deze gasten informatie te verstrekken.

Nu Wim met pensioen is gegaan, heeft hij tijd voor zijn vele hobby’s:

–       meewerken met de onderhoudsploeg van voetbalvereniging Lemelerveld;
–       muziek (op echte grammofoonplaten) uit de jaren 60 en 70 en luisteren naar Radio Extra Gold;
–       fietstochten maken met zijn vrouw;
–       niet vissen, maar wel een gebakken visje eten van de visboer.

Wim heeft geen boot, maar zou er wel graag een willen hebben. De schepen waar hij interesse in heeft, zijn echter oorlogsschepen van 1890 tot 1950. Te duur om aan te schaffen en te groot om over de Nederlandse rivieren te varen.

Op de zijkant van de boot waarin Wim zit, staat “te huur”. Dat geldt alleen voor de boot en dus niet voor Wim!

Paul Scholten Dalfsen