DALFSEN – Nieuw schrijfsel: Door Berlinda Reurink – Het heftige verhaal van een boer die door alle omstandigheden zijn beide ouders binnen 3 weken verloor. En dan zie je vlak na het gesprek dat we hadden een bericht langskomen: “World Animal Protection: financiële sector moet stoppen met de financiering van dierenleed”.
De brief die World Animal Protection heeft verstuurd is door meerdere BN-ers ondertekend.
Nu maar hopen dat de BN-ers die hun handtekening onder de brief gezet hebben, het verhaal van deze boer willen lezen en dat ze inzien dat het niet om dierenleed gaat maar om mensenleed.
Een veehouderij met 600 zeugen. Vader, moeder en zoon hebben een maatschap. In 4 jaar tijd is er erg veel gebeurt:
In 2016 raakte vader overspannen. Vanaf toen ging het bergafwaarts. Vader kwam er stap voor stap weer een beetje bovenop en ging in maart 2017 weer aan het werk op het bedrijf. In augustus 2017 werd vader getroffen door een hartaanval. Daar begon het politieke spelletje van de bank. Voor vader, moeder en zoon was het al snel duidelijk: de bank wil van de boeren af. Er werd een financieel adviseur in de arm genomen. Deze stelde vast dat het bedrijf er zeker niet slecht voor stond en adviseerde om naar de bank te gaan voor een lening. Zoon werkte naast het bedrijf volle weken als zzp-er in de bouw en s’avonds werkte hij op het bedrijf.
Het bedrijf had een goede biggenprijs en een leverde goede kwaliteit. Echter, de bank keek alleen naar het aantal biggen. De lening werd afgewezen. Door de bank werd geen enkel positief punt bekeken, alleen de negatieve punten werden benadrukt.
Vader kon het werk op de boerderij steeds minder goed volhouden. De zoon besloot om minder te gaan werken als zzp-er om meer uren op het bedrijf te kunnen maken. De bank vond dit een slecht idee, er moest maar personeel aangenomen worden. Weer 2 maanden later kwam het advies van de bank om het bedrijf te gaan verkopen. Een boerenbedrijf, die van generatie op generatie is overgegaan en waarvan de volgende generatie al in de startblokken stond om het over te nemen….
Vader, moeder en zoon gingen op zoek naar andere oplossingen. Misschien een andere bank die wel een lening wilde verstrekken, of misschien was er een belegger die met deze familie in zee wilde gaan. Uiteindelijk is het bedrijf verkocht aan een handelaar: zoon werd bedrijfsleider met de mogelijkheid om in de toekomst weer eigenaar van het familiebedrijf te worden. De openstaande schuld kon worden afgelost, de restschuld werd afgekocht. De ouders waren hun pensioen kwijt… Bij de gemeente konden de ouders een uitkering aanvragen. Door alle omstandigheden, fysieke problemen en klachten door alle spanningen was er geen zicht op een baan op de arbeidsmarkt. Toch legde de gemeente deze mensen een sollicitatie-plicht op. De druk van de gemeente rustte zo zwaar op de schouders van vader, dat hij zich genoodzaakt zag om zich weer in te werken op het boerenbedrijf.
Alle zorgen, alle stress, het had veel spanningen gegeven binnen het gezin. Nu de financiële druk, door de verkoop van het bedrijf, minder was geworden kwam er wat meer rust.
Opeens is het bedrijf wat van opa op vader op zoon over was gegaan, generatie op generatie in handen van een andere eigenaar. Het huis is hetzelfde, de dieren zijn hetzelfde, de grond is hetzelfde, het werk is hetzelfde, maar het is niet meer ‘eigen’… Er zijn andere ideeën, er is een andere eigenaar die opeens beslist dat dingen anders moeten gaan, anders dan wat het was. En er moet opeens verantwoording afgelegd worden. Vader kreeg in de zomer van 2019 weer een hartaanval. Vader en moeder hadden erg veel moeite met de hele situatie.
Op 5 mei 2020 stapte vader uit het leven. Op 24 mei 2020 maakte een plotselinge hartstilstand een einde aan het leven van moeder.
Vader was boer van jongs af aan. Altijd hard gewerkt voor zijn familiebedrijf en zijn gezin. Uiteindelijk werd hij door banken en instanties naar de afgrond geduwd.
World Animal Protection en BN-ers die de brief hebben ondertekend:
Dit is wat er gebeurt. Dit is het verhaal wat zich op zoveel boerderijen en in boeren gezinnen afspeelt. Dit is stil leed… De dieren worden goed verzorgt, door de boeren, maar de mensen worden in de steek gelaten.
©Berlinda de Graaf