DALFSEN – Door Berlinda de Graaf – Dochter van een melkveehouder, uit een lange lijn van melkveehouders. Opa was machinist in de melkfabriek en actief als vakbondsman.  Haar oma, van moeders kant, verloor haar ouders toen ze 9 was.

Hierdoor kwamen de kinderen uit het gezin bij verschillende gezinnen terecht, waardoor broertjes en zusjes elkaar bijna niet meer zagen.

Haar oma groeide op bij akkerbouwers. Deze voorgeschiedenis van oma had natuurlijk invloed op haar moeder. Haar moeder werd hierdoor gevormd.

Toen opa om gezondheidsredenen niet meer kon werken, ging oma o.a bij de melkfabriek in de schoonmaak werken. Haar oma, die de grootste tegenstandster was van doorwerken als je kinderen kreeg, werd noodgedwongen kostwinner, om het hoofd financieel boven water te kunnen houden.

Met haar ouders woonde de boerendochter bij een kanaal. Er was een pond, die door haar ouders bediend werd. In de winter gingen ze met de fiets over het kanaal als het vroor. Later is het kanaal verbreed, toen werd het lastig om met de fiets over het ijs te gaan. Het was niet gemakkelijk om met vriendjes en vriendinnetjes te spelen, na schooltijd. Er golden strikte regels binnen het gezin en de ouders verwachtten de kinderen om 16 uur weer bij de pond. Veel tijd om na school in het dorp met leeftijdsgenoten door te brengen, was er daardoor niet.

Vader was verbaal, luid. Hij kon op 80 meter afstand mensen overtuigen als ze iets moesten doen of juist moesten laten. Een groot rechtvaardigheidsgevoel kreeg de boerendochter van huis uit mee, net als overtuigingskracht.

Als mensen haar vragen om iets te doen, vraagt zij eerst: ´waarom?´.

Thuis was het gebruikelijk dat de kinderen om toerbeurt o.a. de melktank schoonmaakten. Gebeurde dit niet, of niet goed, dan haalde vader degene weer uit huis om het beter te doen.

Op de Mavo was het de gewoonte dat de meisjes de kantine moesten poetsen. De jongens hoefden dat niet te doen. Ook de boerendochter ontkwam er niet aan en moest gaan schoonmaken. Dit heeft ze 1 x gedaan. Toen is ze een handtekeningenactie begonnen, met als doel dat de jongens ook moesten schoonmaken. De directeur zei tegen haar:´dit wordt niks´. Zij stelde voor om de jongens dan, net zoals haar vader dit thuis deed, uit de klas te halen om de kantine schoon te maken.

Het lukte haar, ze kreeg het voor elkaar dat ook de jongens moesten schoonmaken. Hierdoor ontdekte ze, dat ze iets kon bereiken als ze het ergens niet mee eens is.

Ze ging naar de Havo. Van een school van 300 leerlingen naar een school met 1400 leerlingen. Daarna deed ze de lerarenopleiding. In politiek was ze nooit erg geïnteresseerd, maar op de lerarenopleiding waren veel politiek geïnteresseerde mensen. Ze ontmoette haar man en kreeg verkering. Haar opleiding ging niet zo lekker en ze besloot te gaan werken.

Haar man is een boerenzoon. Haar schoonouders verwachtten van hun kinderen dat zij hard meewerkten op de boerderij. Een jaar nadat zij een baan had gekregen, ging ze samenwonen met haar man. In 1990 werd hun eerste kind geboren. Ze zei haar werk op, zij woonden niet op de boerderij en haar man kon niet met de babyfoon oppassen als zij buiten de deur werkte. Haar man was altijd kritisch op de politiek, maar zoals ze zo mooi zei:´achter de keukentafel verander je de dingen niet´. Ze begon met stukjes te schrijven, het stikstof verhaal dateert al vanaf 1996, die vaak geplaatst werden in vakbladen.

Inmiddels is de boerendochter uit dit verhaal de voorvrouw van Dutch Dairymen Board (DDB), vicevoorzitter van de European Milk Board (EMB) en woordvoerder en secretaris van Farmers Defence Force (FDF).

Ik had de eer om met Sieta van Keimpema te spreken.

Een vrouw die weet waarover ze spreekt. Een vrouw met passie. Een vrouw met een groot gevoel voor rechtvaardigheid. Een vrouw met het hart op de juiste plaats. Een vrouw die opkomt voor de boeren. Een vrouw die weet wat er leeft en weet waar de boeren tegen vechten, dag in dag uit, 24 uur per dag, 7 dagen per week. Een vrouw die zich zorgen maakt om het toenemende aantal zelfdodingen onder boeren. Een vrouw die respect verdiend. Een vrouw die ik bewonder…

©️Berlinda de Graaf