DALSEN – Der bint zo van die woorden in het dialect woar as ik eerst heel lange oaver mut noadenken wat het Nederlandse woord der eigenlijk veur is. Veur de zeis (hand grasmaaigereedschap veurdet de boeren het mechanisch deden) bieveurbeeld, bestoat hier in de gemeente Dalfsen al minimaal 2 verschillende woorden: Rondum dorp Dalfsen zegge wi-j in hiet dialect de zeis’n en op Ni-jluus’n proat ze meer van de zeane.
Mar nemt now een woord as bieveurbeeld de sjusslief, dus de leppel, woar as ie het scheppie jus met op oen eerappels doet.
Die sjusslief hing vrogger – en af en toe zie-j het nog wel iens bi-j oaldere mensen- an het slievenrekkie. En det vake dan noast de schuumspoane, de soepslieve, de vleisprikvorke en het ei-um-wip-ding.
Mar wat is noe een Nederlands woord veur het slievenrekkie? Ik heb eigenlijk geen idee. De juslief, is teeg’nwoordig een sauslepel, maar ja, die ligt in de bestekla en niet an het slievenrekkie. Wie het weet, mag ut zegg’n, ik wete het niet in ieder geval. As een westerling met oe an het ettenkokk’n is en ie zegt teeg’n um: mag ik effen de sjuslief van ut slievenrekkie? Dan snapt e der gien barst van in ieder geval.
Zo’n 30 joar geleden, dede wi-j met de kammeroaden, ieder joar mee met de autorodeo in Oldluus’n. Det was altied barstens gezellig. Met een konvooi an kaalgemaakte en met teksten opgepimpte auto’s,op sleptouw achter mekare an. Vaste e-maakt an een olde trekker, zo in lange rij langs de Hessenweg noar Oldluus’n. Vanteveuren ha’j al een startnummer ekreeg’n, die as ie dan op een olde jerrycan op het dak van de auto eplakt hadden, zodet de umroeper kon zien wie der in het veld waar’n. Verder zat der allenig nog mar een bestuurdersstoel, een stuur en pedaal’n in de auto. De rest was der allemoale uut e-sloopt. Een dikke vreahpoal (ok weer zo’n prachtig dialect woord uut disse buurte en in het Nederlands is dit een houten afrasteringspaal) rechtop achter de stoel, veur het geval ie oaver de kop gingen en det was het. Ging vake met volle geweld tee’gn mekare opboksen en wie as leste oaverbleef, had deze manche ewonnen. Doarnoa wurden alle autos van de bane e-haald met shovels en trekkers van de plaatselijke loonwerkers en kon ie in het rennerskwartier beginn’n met oen auto weer een betie uut te deuk’n, veur een eventuele volgende ronde. Vake was ter deur het verbogen blik ok wel een baand e-knapt en mossen der dus ook nog weer voldoende reserve wiel’n mee noar de rodeo. Met grote veurhamers werd het blik van de auto weer een bettie in fatsoen e- drukt veur de volgende manche. Meestal was noa 1 of 2 rondes oe auto wel zo verpoerd, det ie gien afvalronde meer mee konden doen.
Mar ie hadden wel de hele zoaterdag en de weken doarveur, mooi schik ehad.
Gister’n bestond Vechtdal FM 30 joar. Ooit begunnen als lokale omroep en noe bint ze veulle regionaler. Ik heb nog een poosie e-luusterd.
Was erg mooi um die olde DJ’s van vrogger eens weer te heuren. Toen drejden ze ok al regelmatig dialect stukkies en -nummers.
Ik heb mie via, via loaten vertell’n det der de leste zoaterdagoamd van disse moand, in het kader van Meert, dialectmoand, in het programma Route728, van 19u tut 20u een speciale dialect uutzending kump. Ik bin benieuwd.
Mensen geniet nog effen van het mooie weer en het is toch eigenlijk best wel raar, det wi-j noa al die reeg’n van de afgelopen tied, noe al weer bange mut wean det de tuun verdreugd.
Goedgoan en wie sprekt mekare!
Hendrik van de Steege