DALFSEN – Hemelvoartsdag 1975: 4 man – studenten nog- in slecht zittende, 2e hands pakken van ut Leger des Heils, op een groot popfestival in Lochem. Disse 4 man speulden doar meziek met teksten in het dialect! Man, dat was nog eens een keerpunt die as een knetterende bougie vonk deur het aanwezige publiek ging!
Opeens kon iederene de teksten, die op de rock & roll meziek van hun grote helden The Rolling Stones, Chuck Berry, Little Richard emaakt werd, verstoan! Anno 2022 bestiet die band; Normaal dus, nog steeds. Moar ze treden natuurlijk deur de leeftied van de leden, niet zoveulle meer op. Helaas is drummer van ut eerste uur: Jan Manschot inmiddels niet meer onder oons. In het dialect zingen was toen in die tied heel erg revolutionair, want der waren toen mar heel weinig bandjes of artiesten die doar bekend mee e-word’n bint. Mar Bennie Joling zag een kans en det hef hun gien windeieren op-e-leverd.
Gisteroavend en vanmiddag was der in Zelhem, bi-j cafe De Tol (wat het cafe was woar as de bandleden van Normaal altied vanaf vertrokken en ook hun stamkroeg was), een jubileum concert van de Heinoos. Helaas was det deur Corona al aan paar moal uut-esteld, maar gistern kon’t eindeluk lös goan. Honderden høkers uut veurnamelijk de oostelijke helft van het laand, waren noar de Tol e-komm’n um mee te vieren, moar ok um songs van hun oalde held’n te heur’n. Die locatie is namelijk weh bettie heili ge grond veur de fans van Normaal.
In het veurprogramma hadden ze namelijk Old Ni-js en dat bint op de drummer noa allemoale old-Normaal leden. Het bier vloei’n der rijkelijk, mar der werd gelukkig niet zoveulle met e-gooid deur ut publiek as det ie vrogger nog wel es bij de Normaal concerten zag. Mar met die priezen van teegn’swoordig dan loat ie det ok weh. En det gif ok niks det ze dat niet meer doet, zunde van det kostelijke nat. Old Ni-js mos k nog effen weer in de wedstrijd komm’n noa Corona, maar ze zetten een hele mooie set neer met ok best weh veulle olde Normaal songs gelukkig.
Doarnoa was het Bökkers, die ok goeje moat’n met de Heinoos bint, an de beurte. En die hadden deur een goeje interactie met het publiek, de hele zaal zo plat. Ruum 3 kwartier vol gas deurknapp’n in een frisse nieuwe bezetting die der duudelijk zin an hadd’n. Rock op zien best.
Eindelijk, lang verwacht (want sommigen waar’n met een speciale busse vol al veur 6 uur aanwezig terwijl ut pas rond kwart veur 8 begon), de hoofdact en joarigen zelf; de Heinoos . Die speuld’n ok onvermoeibaar zo’n bettie 2 uur achter mekare deur. Nummers van hun nieuwe CD, die nog uut mut komm’n, wat older wark, mar natuurlijk ok völle nummers van Normaal. De tent was iene grote heksenkettel van Høkers, die noa zo’n lange dag nog helemoale niet muu waar’n, mar weer volop energie kreeg’n.
En zo is het toch mooi um te zien, det Bennie Joling het goed in-eschat hef, det der voldoende animo is veur het dialect in het algemeen en veur dialect rock in het biezunder. Ik hoape dan ok det der nog völle meer bands en artiest’n in oons mooie dialect goat zingen.
Mensen, dank weer en volgende weke alweer mien laatste collum in het kader van Meert, dialectmoand.
Gegroet,
Henrdrik van de Steege