REEZERVEEN – REGIO – Elke “oude” klok is weer een nieuw avontuur voor Jacques Wachter. Het begon jaren geleden met een mooie klok die mijn echtgenote Stella mee naar huis nam. Op de klok zat een briefje: ‘Voor wie hem hebben wil’. De klok zag er gaaf uit, maar kon niet meer opgedraaid worden. Dit was de aanleiding voor de ‘uit de hand gelopen hobby’ voor mij.
Als kind van zes haalde ik uit nieuwsgierigheid van alles uit elkaar. En ik kreeg het gelukkig ook weer in elkaar. Jaren later legde ik me toe op de modelbouw. Ik was zeer geïnteresseerd in de techniek. De modelbouw hobby sloot ook goed aan bij mijn baan in de metaal. Vliegen met modellen ging me minder goed af. Jaren later kwam de eerste klok in huis. Ik heb de klok tot het laatste onderdeel uit elkaar gehaald en het uurwerk gereinigd. Vooral het ontvetten is zeer belangrijk. Bij een oude klok gaat het vet verharden en functioneert het uurwerk niet. Met speciale apparatuur worden de onderdelen ultrasoon gereinigd. Daarna zet ik de klok in elkaar en doe een controle ronde. In mijn werkkast staan minuscule onderdelen, speciale apparatuur en precisiegereedschap die netjes gerangschikt zijn en waar ook verschillende uurwerken tentoongesteld worden. Ook het polijsten van elk onderdeel en het controleren op speling is erg belangrijk.
Antieke klokken overleven ons, maar dat vergt wel enig onderhoud.
Het reinigingsproces herhaalt zich nog een keer voordat alles weer in elkaar wordt gezet en het slagwerk kan worden afgesteld. Een aantal dagen ‘proefdraaien’ voordat de kast er weer omheen gaat. Dan mag ik er nog even van genieten, voordat de klok naar de eigenaar teruggaat. Soms vind ik dat wel jammer, geef ik toe.
Oefening baart kunst is mijn slogan. Maar het lukt altijd weer. Een echte klokkenmaker wil ik me nog niet noemen. “Die hebben een vakopleiding van vier jaar gevolgd. Voor mij blijft het een leuke hobby. Wel vinden de klokken van familie en vrienden de weg naar mijn werkplaats in Rheezerveen. Klokken die jaren op zolder lagen, krijg ik weer aan het lopen: tot op de seconde gelijk. Het is duidelijk dat ik iets heb met klokken: de fijne techniek, de mechanica en de uitdaging. Mijn kennis heb ik opgedaan uit boeken, YouTube en natuurlijk de praktijk. De mooiste klok die ik maakte was de hangklok van mijn schoonvader uit 1965. Die hangt te pronken in de huiskamer. Ik kom echt tot rust met mijn hobby. Als ik bezig ben vergeet ik de wereld om me heen. Maar ik zit geen twintig uur per week meer in de werkplaats zoals voorheen het geval was. Hij kent de vele verschillende uurwerken. Behalve Duitse- en Zwitserse zijn er ook Koreaanse uurwerken. Het verschil: andere veren, wel goed, maar het niveau verschilt. Iedereen wil kwaliteit, maar voor mij is iedere klok weer een nieuw avontuur.