DALSEN – Laatst was ik effen op bezuuk bie mien vri-jgezell’n buurman. Hi-j zat doar an toafel een brief te schriem’n. Ik zegge’wat bin ie dan an’t doen buurman, liefdesbriev’n schriem’n? Nee, ik bin an’t  solliciteer’n; ik schrieve antimotivatie briev’n noar bedriev’n woar as ik beslist niet wil warken. O, des een goed idee inderdoad. Sluut ie ze wel of met de zin “In afwachting van uw afwijzing verblijf ik”? En zo kump het det mien buurman helaas nog steeds gien werk hef. Mar hi-j vermaakt zich prima zo.

Mien nichte doarteeg’n, hef werk zat: ze hef zo’n stopp’n met rook’n praktijk. Det hef ze an huus want det is wel zo makkelijk. Zo goat prive en wark namelijk noadloos in mekare oaver. Regelmoatig komt der klant’n die wilt stopp’n met rook’n en die loopt dan vake acherumme, umdet ze de weg weet. Mar heel vake stiet heur kjeal doar dan buut’n te rook’n. Ik weet niet of det wel zo motiverend werkt…

Veurige wekke mos ik effen op de markt wat brood haal’n en ik wol ok wat van die mooie krenteboll’n. Mar ik was wat late en de markt was al bienoa of-elope’n. De marktkoopman had gien krenteboll’n meer. Ik zeg;  geen probleem, doe mie dan mar twee tarwebrood’n  en een zo’n kwart krentewegge. Nou, zegt die koopman, det vindt ik noe netteies van oe, det ie niet meuijlijk doet. Ik zal de pries netties noar boaven afronden veur oe. En zo name wi-j in goeje harmonie afscheid, woarbi-j ik mar heel iets te veule hoev’n te betaal’n.

Wat giet meert toch snel veurbi’j niet dan? Van’t weekend mut ik de klokke alweer verzett’n: disse keer giet e van de keuken noar de kamer…

Ik wens oe allemoale een goed weekend!!

Hendrik van de Steege