LEMELERVELD – Althans in  onze  herinnering, nostalgie gevoelens over lang vervlogen tijden en even veel onvervulde dagdromen. Bijzondere  gang van zaken, nee amper, althans  niet waar  lang over gesproken werd.

In het dichte bladerdek van  linde en kastanje bomen die de dorpsstraat een bijzondere fleur  gaven wisten  roddels                   – van horen zeggen –  zich razendsnel te verbergen.

Hier geen Nedersaksisch taalgebruik maar vooral door de jeugd eigen onbegrijpelijke “bargoens “ dialect.

Geen streektaal of  dorpsvoertaal, zeker weten, ieder zijn eigen steenkooluiting en  aangeboren mengelmoes uit diverse wind- richtingen van het land.

.

Maar toch ondanks de aangeboren taal, wij begrepen elkaar zonder  veel woorden. Als jeugd bleven we van elkaars reilen en zeilen op  de hoogte, na schooltijd soldaat spelen, vriendinnetjes als verpleegster     met heel veel ernstig gewonden in een ver achteraf veldhospitaal.

 

Burenplicht zo  elders in de provincie hier geen wet van  Meden en Perzen.

O jawel, zo te hooi en te gras wanneer er extra handen nodig waren kenden buren elkaar.

Dorpsdokter trouwe bezoeker bij nacht    en ontij, op zijn fiets naar ver afgelegen boerderijen aan donker onbegaanbare modderwegen. Toch wist hij troost en bemoediging te brengen  bij zijn oude patiënten die niet wisten dat “roobeten” bij de stoelgang zo’n kleur gaf.

 

TBC patiënten werden dicht  bij huis in een draaibaar  huisje verpleegd met veel zon en licht, een remedie tegen deze gevreesde ziekte.

Tot op hoge leeftijd bleven mensen in hun vertrouwde huis wonen, veel boerderijen kregen een ander aanzien.                                    Een soort aanleunwoning voor va  en moe werd  gebouwd om hun laatste dagen oud en der dagen  zat in peis en vree te slijten.

 

De “manluu” in het dorp zorgden voor een paar harde “God zij met ons” rijksdaalders als week inkomen.

Omliggende textiel  industrieën  zorgden  voor  arbeidsplaatsen  zoals   Ankersmid  in Deventer,Ten Cate in Nijverdal, Hevea schoeisel fabriek in Raalte en enkele exportslagerijen in de omtrek.

Ons eigen “N.IJ.L.” ijzerfabriek waar in het verleden  klinknagel verbindingen werden toegepast in verre omgeving als een zwaar attellerie geschut te horen.

Timmer en bouwbedrijven speelden een belangrijke rol in de werkgelegenheid

Om dit alles gesmeerd te laten draaien; op elke straathoek voor nathalzen een café voorziening.                                                    Maar toch de algehele tendens “armoe kom bi”n en vedriet gaot zit’n”,

Een enkeling moest een fiets voor zijn werk, een belastingplaatje sierde zijn rijwiel veel al  met een gat er in daar er geen rijwielbelasting betaald kon worden.

twee gulden vijftig per jaar.

Met de hand op dit “edelmetaal” werd het door de omgeving onzichtbaar.

 

Herinneringen  aan die “goeie ouwe tijd” kleine dingen uit voorbije jaren, alleen maar even omkijken,  heel even maar!! Gevoelens op nieuw beleven.

i.o. Historische Werkroep Lemelerveld.

H.Huisman