LEMELERVELD –  Un vrouwe hef un huussie met un zittie daorveur. Daor kuj met goed weer merakel mooi zitn, mar bie reegn kant daor nat wurn. Um daor te kom vanuut de tuun muj un opstappie op en dan kommie op un holten ondergrond waor dan weer stoeln en un taofel staot. Die holten ondergrond is emaakt van det hard holt, wat dan machtig lange mut metgaon.

Volgens mie was dit teakholt. Tis mooi spul mar as ut nat wut dan wurd ut spekglad. De vrouwe was al eerder ens onderuut egaone en ze woont kats  allenig. Asse noe met die gladde plankn weer onderuut giet, zolle andie stoeln gien steun hem. Det bint van die pitrietstoeln die ok gien vasrigheid op die plankn hebt.Volgens heur mos de gladdigheid minder wurn ai die planken goed ging ankeern. Un hulpe die bie heur was hatter niet zo’n vertrouwn in en gunk op zeul nor un bettere oplossing teegn de gladdigheid. Hij ant zeukn en hij vund in un olde caravan un paar dekens die mooi over die gladde plankn kon lign. Asse dan smerig waarn ewurn koj ze ait nog uutwassen.  Toen de vrouwe zag wat de hulle wol gebruukn , was zie ut der kats niet mee iens um die mooie dekens te gaon gebruukn op de vloere. Volgens de hulpe kon zie  better dur un paar dekens an opoffern, dan int ziekenhuusn te komn umdet ze weer is nerekledderd.  Daor zol ze in ieder geval toch schone  dekens kriegn. Ut loopn van de vrouwe  mut ait met un stok. Heur kinder hebt ooit un rollator veur heur ekoch, mat die stiet netties ongebruukt in de schuure.  Rollatorhaat kump vaker veur bie oldere mensen en daor heurt zie noe ok bie met heur 90 jaar.

Ton S.