LEMELERVELD – Lest was ik in un winkel met van allerlei gerei. Ik waase ant zuukn en leup langs un stelling met piepn. Daor stond un kerl  die wat ant zaagn was. Ik hadde a zene det den kerl met un looprekkie leup en met zien iene bien ant slepn was. Toen ik dichterbie kwaame, zag ik wat den kerl probeern te doen.

Hij wol un stukkie van un piepe zaagn. Veur de stelling waarn beugels waorie de piepe un stuk uut de stelling kon laoten stekn. Zo wolle daor un stukkie van aof zaagn. Dur hing un zaage en daor kojt goed mee doen. Die kerl had echter un verlamde arm en hij wol met zien goeie arm zaagn. De piepe vaste haoln konne niet en die piepe gunk steeds ant dreien, zodet ut zaagn niet wol. De kerl zei teegn mie dette un verlamd bien en erm had. Nou ik heb um eem ehulpn biet vaste haoln van de piepe. Toen wol ut zaagn merakel goed. Ik hadde ok kun zegn det ik ut wel eem wol doen, mar ik weet uut ervaring dei mensen die meuluk iets kunt doen niet gelieke ut mut gaon overnem. Dan veult die mensen zich gelieke hulpeloos umdet ze niks meer zelf kunt. Zie wult graag ut geveul bliem haoln det ze toch zelf nog wat veur mekare kreegn hebt. Ie mun vake niet kiekn hoe, mar tis toch zelf edaone. Asse ut zelf niet meer kunt, heur ie det wel en mangs mut ze toch meemaakn det ze iets niet meer kunt. Ik hadde bie den kerl ok kun anbiedn um verder te helpn met ut stukkie piepe te gebruukn waore det wol, mar ik gao niet andern alles uut hande haaln wat ze zelf nog wult en kunt.

Ton