LEMELERVELD – Un oldere vrouuwe hef un grote tuun en daor mag ik helpn biet gazon meien. Zelf lup ze niet meer ze henig en ak det veur heur wol doen, kon ze det wel waardeern . Toenk klaor waase met meien waak begun met ut wegknipn vant uutgebluuide spul in de borders.

Ik dache ak ut dooie spul weghale kiekie dur heel aans teegn an. Mar ut mense kump nor buutnstoemn toene mie zag knipn. Ut mos bliemn staon, ut zol beschermn teegn de vorst in de winter. ‘Mar un echte winter hebbie wie de leste tied niet meer ehad’ was mien antwoord. Um zo offfebekt te wurn, was natuurluk nie zo prettig en ik had kun zegn det zie ut dan mar zelf mog uutzuukn. Det zol dan wel un bettie grof ween, want ik waase daor um te helpn. Tis en blef nog wel aait heur tuun en daor mag allenig iets edaone wurn wat zie wul en aans nie. Ik mosse gewoon luustern wat zie wul en ak zelf wat aans dache mos ik veur mie haoln. Aans kriej allenig maar trammelant met ut olde mense. Heur enigste gezelschap is un klein huntie, det steeds weglup ast niet vastezit. Umder ze vind det ut biesie ok beweging mut hem en zie zelf niet zo verre meer kan loopn, hef ze iemand die ut biesie kump ophaaln. Dan kan ut biesie saam met andere hunties ant donderjaagn en kreg ut genog beweging.

Ast huntie bin is bie heur int huussie, lig ut aait op de banke en det is dan ok zien plaatse, vind de vrouwe. As ik bin komme veur de koffie en op de banke gao zitn, kump ut huntie gelieke bie moe op schoot. Det hoeft van mie helemaol niet en schoef ut huntie weer op de grond. De vrouwe is dan verbaasd det ik det liever niet hebbe en zegt dan ok det ik op de plaatse vant huntie zitte. ‘Ach ik wulle mien koffie ok wel op de plee opdrinkn, ai det liever hebt’ is dan mien antwoord. Un huntie bin is prima, mar ik gao toch ok niet in zien hondemand lign.

Ton