DALFSEN – De vrijwilligers op Landgoed Den Berg hebben de afgelopen maanden weer veel inspanningen verricht om het landgoed op orde te houden. De toegankelijke landgoederen zijn dan ook dien aard dat duizenden toeristen per jaar deze omgeving bezoeken.

Daar genieten ze van en dat willen wij zo houden.
Soms moet er een deel van het bos tijdelijk afgesloten worden om herstel plaats te laten vinden. Dat is nodig, ook om het wild rustplekken te gunnen. Die krijgen namelijk steeds minder ruimte. Om de natuur toegankelijk te houden zijn er vanzelfsprekend wat spelregels opgesteld zoals honden aan de lijn, fietsen waar mag en wandelen binnen de paden. Gewone, normale regels zodat er balans blijft. Landgoed Den Berg stelt zich nadrukkelijk op als wandelgebied omdat de wandelaar graag ongestoord wil wandelen. Het landgoed is ook niet zo groot en de bospercelen zijn wat kleiner als elders.

Wel valt het op dat fietsers er soms wat moeite mee hebben om die enkele regels te respecteren. Mountainbikers doen daar soms nog een schepje boven op. Meerderen van hen vinden namelijk dat zij gewoon eigenlijk overal gebruik van mogen maken, ons bos, mijn bos, ik doe wat ik wil en zo. Niet iedereen natuurlijk maar er zijn er die lak hebben aan de wandelaars of regels. Ook inwoners uit Dalfsen hoor, niet alleen de “westerlingen” of toeristen.

Eerder was het mij al opgevallen dat er een zwaar spoor over de belt op het landgoed liep. De belt is een monumentaal stuk grond van het landgoed. Kwetsbaar ook door het vele gebruik, dus tijdelijk afgesloten om te herstellen. Ik dacht eerst dat dit spoor van mountainbikers was, excuses hoor, maar dat blijkt niet zo te zijn. De mountainbikers blijven nog redelijk op de wandelpaden, ook niet gewenst maar dit even terzijde.

Nee deze sporen (b)lijken van crossmotoren! Een tweede keer dus. Gewoon dwars over de belt en dan bij de Heinoseweg eraf. Door een kwetsbaar, afgesloten gebied. Gewoon omdat zij dat kennelijk willen. Moeten we hier nu spreken over “minder sociaal gedrag”? Voorlopig blijf ik het respectloos vinden. Voor de vrijwilligers, de grondeigenaren en het wild dat daar rust probeert te vinden. Over het beschadigen van de natuur spreken we nog maar niet. Blijf toch op de crossbaan, wij fietsen toch ook niet op de snelweg of wandelen op een spoorbaan.

De beheerder van het landgoed