DALSEN – Ik keke op de kalender en ik zag det meert alweer veurbi-j is. De tied giet sowieso al snel, a’j, zoas ikke altied schik hebt, mar meert is wel heel snel veurbi-j e’goane. Vannacht wurdt de tied verzet en doar bin ik altied weer erg blie met, want dan begint veur mien gevuul het veurjoar pas echt. Morg’n is’t al weer Poasen, wel heel vrog dit joar, net as de Pinksterbloemen, die bint ok a weer vrog in de bluuj.

Met Poasen vind ik ut altied weh mooi um nog effe’n noar een poasvuur te goan kiek’n.

Det dut mi-j trouwens denken an een kennis van mie: Hans. Hans stiet in zien woonplaatse bekend as een echte knieperd. Hi’-j snid de keeze veur op ut brood zo dunne, de’j de kraante erdeur leazen kunt. Ik heb mie laot’n vertell’n det hi-j een keer bie de drogist, 2 dorpen wiederop van zien woonplaatse, in de winkel was, um advies um een parfummegie te kopen as sinterkloas cadeau. Toen vreug zelfs die drogist: “ist veur oe vrouw, of mag ut een paar cent kost’n”? Mar bi-j diezelfde Hans hadden ze van zien dorp plannen um weer iens een groot poasvuur te maak’n, kompleet met een tente met muziek der bi-j. Um der alles te bekostigen, ginge ze een deur- an- deur kollekte hoal’n. Hans gaf een bossie stro, dan kond’n ze ut vuur anstekk’n…

Mar zoas ik boam an dit stukkie al schreef is dit alweer mien laste Hendrik veur de dialectmoand. Ik heb enorm van de dialectmoand genoten, met al die diverse stukkies van diverse schrievers, veurstellingen, dialect op radio en TV en nuum mar op. En wat mie betreft, mag alle moanden wel dialectmoanden weazen. “Mar goaj oe dan straks niet verveel’n Hendrik”? Vreug mi-j laast iene. Ik zegge; “nee heur, ik heb mooi tied um weer hen vissen te goan”. “O, heb ie een mooi visplekkie dan”? Ik zegge: “ja, mar mien visplekkie is zo geheim, det zelfs de vissen ut niet vinden kunt”.

Mensen, goed goan en blief veural plat proat’n en schriem’n!

Fijne Paosen en wie weet tut volgend joar meert!

Hendrik van de Steege