REGIO – OMMEN – Een Krishnamurti wandelroute weergegeven in het Vechtdal magazine 2025. Hierin de bijzondere geschiedenis van de Sterkampen in Ommen. (Maar geen aandacht van het Concentratiekamp Erica te Ommen tijdens de tweede wereldoorlog wat hierop was gevestigd. Helaas ontbreekt dit deel van de geschiedenis in het magazine).
Het was een spiritueel centrum met grote aantrekkingskracht van duizenden bezoekers uit geheel Europa in de Ommense bossen van de “Orde van de ster” opgericht in 1909 door een Britsch-Indische theologie geleerde Krishnamurti. Hij voorspelde dat God zich via hem zou openbaren en een boodschap zou uitbrengen aan gelovigen. Wereldwijd trok hij volgers uit wel 70 verschillende landen. Hij sprak hier voor het eerst als “wereldleider” tienduizenden volgers toe die hier kwamen voor de “waarheid”en de “verlossing”. Bezoekers bivakkeerden in honderden grote tenten en barakken in de bossen van Eerde.
Inmiddels waren er ook grote kampen opgericht in Californië en het Landgoed Eerde was de hoofdvestiging. Maar de “Orde van de Ster” heeft geen lang leven gekend, al in 1929 lijkt er een einde aan te komen, maar blijkt doorgegaan tot rond 1939. Daarna Kreeg dit kamp een andere betekenis. Het werd door de Duitsers gevorderd…
Veel informatie gehaald uit het eerste gedenkboek kamp Erica te Ommen. “Kamp Erica”….. vandaag hoorde ik dat er ook een nieuwe uitgave is van dit boek, met nog verschrikkelijker verhalen.
Begin van de oorlog kwam het hele gebied in Duitse handen…
In 1942 werd het kamp gevorderd door de Duitsers, bedoeld als een arbeidskamp, waar gevangen zich moesten “harden” om hun leven te beteren. Het genoemde gedenkboek is na de oorlog geschreven door een groot aantal personen die hier gevangen hebben gezeten en hun gevangenschap hebben overleeft. Zie in een bijlage overzicht van namen.
Gevangenen hebben verschrikkelijke en onmenselijke behandelingen ondergaan. Middeleeuwse methoden werden niet geschuwd, de winter 1942/43 was de ergste periode. Bewakers konden zich alles permitteren, om zich uit te vieren op de gevangen met schoppen en stokslagen, soms tot de dood er op volgde. Veel bewakers waren moordlustig en hadden sadistisch streken. Ontsnappingspogingen werden vaak met de dood beëindigd. (kogel). Het was een hel waarin vele gevangenen bezweken.
Zeer zware bosarbeid, grote bomen met twee man uit het bos slepen in plaats van met paarden. De gummiknuppel of zweep werd veelvuldig gebruikt. Ook voor velen diepe sloten graven en zand op een bult brengen met oude kruiwagens, of dit zand weer terugkruien. Terwijl het eten slecht was, onvoldoende en als je het niet binnen een paar minuten op had ging het naar de varkens enz enz.
Bikker was een van de bewakers die zich ernstig misdroeg aldus de verhalen. In de laatste oorlogsjaren was het kamp vooral een doortrekkers kamp o.a. naar Veenhuizen of naar kamp “Heerte” bij Hannover. In colonne te voet op transport, zwaar begeleid door bewakers met geladen geweren……die zich soms uitleefden op de gevangenen…. Verdere gruwelijke details zal ik u onthouden.
Kortom een boekje van 208 pagina’s met de meest gruwelijke verhalen die door de gevangenen zijn opgesteld. Zie ook eerdere geplaatste artikelen op Dalfsennet, oa. Zoeken “Sternkamp Erika, later kamp Erika, een verschrikking” geplaatst 4 mei 2024.
Een wandeling om een deel van de geschiedenis te beleven van voor de oorlog, te vinden op de website van Landschap Overijssel;
“Landschapoverijssel.nl/routes/ommen-krishnamurti.”
Deze week maakte ik de genoemde wandeling, waarvan delen zeer moeilijk te vinden zijn op de gedownloade kaart met bijlage. Heel vaak moest ik terug om het juiste bospad te vinden. Deze dagen zal ik meer over de wandeling vertellen, mijn doel is vooral om te zien wat er nog aan geschiedenis zichtbaar is van de kampgeschiedenis. Dus wordt vervolgd.
WvdV
