HOONHORST – Dan fiets je langs Jan Veldhuis en vraagt hij, hoe gaat het. Ja, dan stop je natuurlijk even. Even een praatje maken, want daar kom je natuurlijk ook niet elke dag. Heb je zin aan koffie? Kom mee naar binnen. Daar heeft hij een eigen soort kantoor met in de hoek een echte Douwe Egberts koffiemachine. Die machine geeft heerlijke koffie. Hoe gaat het Jan. Prima zegt hij.
Ik zeg, je zal je broer Joop wel missen, ja zegt hij, elke dag. Jammer dat hij er niet meer is. Veel te jong vertrokken. Joop was de grappigste havenmeester bij de gemeente Dalfsen (zet je computer maar even op zoeken en dan op Joop Veldhuis, en de leuke berichten vliegen je om de oren). Mijn vader is ook al te jong overleden, toen die 64 was. En als je zelf 64 bent begin je hem wel te knijpen. Ach ik ben nu dik in de 70 en ga gewoon door. Ik ga niet stil zitten, gewoon altijd een beetje bezig blijven, en onder het volk vertoeven. Dan blijf je ook overal bij betrokken. Ik heb mij als bedrijf bewust niet uit laten schrijven.
Ik heb nog steeds vergunning, ook om op deze grond om nog wat zakelijke activiteiten te doen. Dan heb ik mooi nog wat te doen. Goh, wat vind ik het mooi dat je er even bent. En wat doen jullie dat goed op dat DalfsenNet. Ik kijk wel meerdere keren per dag, wat vind ik dat mooi. Maar ook mijn familie, die hier geboren zijn en nu elders wonen, volgen het elke dag. Dat doen jullie ontzettend goed.
Wat is dat een goeie uitvinding die schuilhut hiernaast. Ik weet niet wie dat bedacht heeft zegt Jan, maar het is en gouden greep. Er zitten continu mensen om daar even rusten en te genieten. Soms ook hele groepen, dan brengen ze kleden mee voor over de tafels en dan gaan soms wel met een man of 15 picknicken. Geweldig. Wie dat heeft heeft uitgevonden: super. Hier doen ze wandelaars en fietsers een enorm plezier mee, en daar geniet ik ook gewoon van als ik dat elke keer zie. Als wij thuis aan de keukentafel zitten hebben daar altijd zicht op. Fantastisch om dat te zien.
De gemeente kan er niet goed bij met de maaimachines om gras te maaien, dus dat doe ik dan altijd even, zo rond de tafels. Mijn machine kan dat prima doen. Willy, als je zo weg gaat heb ik nog een Magnum ijsje voor je voor onderweg. Geweldig, dit is mijn eerste ijsje van dit jaar, bedankt Jan. Wat een hartelijke man is dat toch. Fijn dat zulke mensen nog bestaan.
Hij zegt kom gerust eens een keer weer, maar niet elke dag hoor.
