LEMELERVELD – Un kerl mut ait peerestaln aofmesn. Det hadde ok al ooit ens aans edaone. Toen most met un kruuwaagn edaone wurn. Ai dan ok nog un pokke ende daormee mut loopn , wuj daor niet blij van. Deze keer mogge ait met un klein shoveltie de boel aofmesn. Hij kon zelfs met det shoveltie ok nog tut in ut hok jaagn.

Zo hoemde niet verre te slepn met de mest. Noe kwaampe weer bie de stal en ut shoveltie was pleitn en dur stond noe un quad met un laadbak, dus hij hoem nie met de    kruuwaagn aof te mesn.  ‘Och det mut ok kun’ dacht de kerl. Aim dan aorig kurt veur  ut deurtie zet kuj de mest de zo in sotermietern. Hij zag geen ander personeel waore mee kon overlegn, dus hij gung ut gewoon uutprobeern. De peerden die det rare karregie zaagn, krabden zich al achter de oorn en dachten al wat gieter noe weer gebeurn.  De kerl zol wel weer onmeunig ant knooin kom.  Ut gunk merakel en hij hadde dacht det dur wel meer mest  ok van andere hokn op de laadbak zol kun. Mar helaas mosse ieder hok apart de laadbak weer leug maakn. Ach ja assie ut te hoge gaot opstapeln pleurt oe onderweg un hele bult dur weer aof en dan hei dubbel werk. Gewoon hokkie veur hokkie en det gunk toch prima. De peerden maakten ut gien bal uut hoe ut edaone zol wurn, ast de stal mar netties schoone zol wurn. Dan kunt ze weer de boel onderscheitn.

Ingezonden door de grootste grapjas uut Lemelerveld. Ze noemen hem Ton