De Egbertshof in het zilver, sporen in de tijd - Foto: Ingezonden foto
Foto: Ingezonden foto

De Egbertshof in het zilver, sporen in de tijd

DALFSEN – Je gelooft het niet, zo snel gaat de tijd. In het jaar 1997 lagen de tekeningen klaar voor de Egbertshof aan de Pastoriestraat. De bouw kon beginnen en was in 2000 klaar. De zestien nieuwe bewoners, waarvan er nu nog drie zijn van het eerste uur, stonden paraat om hun appartementen te betrekken en de vier commerciële units werden ingericht.

Vijfentwintig jaar van lief en leed. Mensen kwamen en gingen. Sommigen voorgoed. Ook dat hoorde bij die jaren. Er werd veel gedaan. Van besturen tot beheren en alles wat daartussen zit. Daar moest een feest van komen. En dat kwam op woensdag, 24 september in de alom bekend Overkant. Altijd een goed adres voor festiviteiten, vergaderingen en wat dies meer zij.

Maar eerst werd er een permanente fototentoonstelling geopend in de hal van De Egbertshof. Daarna volgde het samen vieren. Een welkomstwoord van de voorzitter. Een inleiding van een bestuurslid. Een historisch overzicht van de heer Jan Rosink, lid van de historische kring in Dalfsen die een interessant verhaal vertelde over de geschiedenis van de Egbertshof aangevuld met oude foto’s op een breed scherm.

Van de koffie / thee en het appelgebak werd met smaak genoten. Toen werd het tijd voor De Troubadour Rob Krot met de muzikale quiz: “Wie zingt er nog? Wie weet het nog? Tien muzikale nummers passeerden de revue. Titel en uitvoerder moesten worden genoteerd. Telefoons waren taboe en A.I. ook. Er werd een beroep gedaan op het geheugen van lang geleden.

Oude hits van toen werden meegezongen. Van “Brandend Zand” tot Willeke Alberti. Het geheugen werkte nog prima. Drie prijzen werden er gegeven. Over de uitslag kon niet gediscussieerd worden. Daarna “In het zonnetje” met veel dankwoorden aan veel mensen vergezeld van de prachtige bloemen van een plaatselijke bloemist met de naam van een bloem.

De drankjes en de hapjes vervolmaakten de middag. Als afsluiting was er voor iedereen een bloeiende roos en voor allen die hun steentje hadden bijgedragen, lag er op een schaaltje een mooi steentje om mee te nemen. Als dank voor hun bijdrage aan het welzijn en welbehagen van de bewoners van de Egbertshof. Dus op naar de volgende vijfentwintig jaar.

Een bestuurslid van De Egbertshof.

Artikel delen: