RUITENBORGH – DALFSEN – Vanmiddag had ik nog tijd over en even een kijkje genomen bij die camperplaats de Ruitenborgh. Nooit geweest, wel eens langs gekomen en dan leek het altijd best wel druk, niet druk, maar aardig bezet. Want drukte op zo’n mooi plek moet je hier niet verwachten. Maar dat niet alleen, je hoort er ook heel veel goeds over. Nou, dan er maar op af.

Als ik het erf op kom, loopt net de eigenaar buiten in werkkleding, want naast de camperplaatsen heeft hij ook gewoon een boerderij. Hij excuseert zich dat hij er zo bij loopt, Ik zeg, dat hoeft echt niet, ik kom maar zo onverwachts en jouw werk gaat ook gewoon door. En zeker in het agrarisch werk gaat dat 7 dagen in de week door. Ik begrijp heus wel dat je niet in een 3 delig pak tussen de koeien loopt.

Toen hij merkte dat ik van Dalfsennet kwam, was hij helemaal blij. Ik kijk daar zo vaak op zegt hij. Ben jij dan die Willy? En we zijn nog maar net in gesprek komt er nog een bekende aan. Een ex Dalfsenaar die nu in Oostenrijk een hotel heeft samen met Esther. (die kom je ook regelmatig tegen op DalfsenNet) Zij zijn ook aan het camperen (met Esther).

Die hele vriendelijk eigenaar van het bedrijf laat mij even in een vogelvlucht de boel zien. Want eigenlijk had hij geen tijd, want over een uur wordt hij schoon en in pak bij een familiefeestje verwacht. Maar schijnbaar vindt hij het belangrijk mij de boel te laten. Ik zeg, ik kom wel eens een keer terug. Maar hij neemt toch de tijd. Rechts staat een super mooi gebouw waar mensen naar het toilet kunnen en ook douchen. Het ziet er allemaal even schoon en fris uit.

Nu komen we in een ruimte waar een wasmachine staat waar gasten zelf de was kunnen doen en ook de afwas. Buiten is ook nog een plek om de afwas te doen, dat is meer voor de zomer. De camperaars kijken onderweg al, als ze een plekje zoeken, of er een wasmachine is. Heb je die niet dan gaan ze gewoon naar de volgende. Binnen aan de wand kunnen mensen met behulp van een pasje zich aan melden, soort digitaal inschrijven. De gegevens die de klant zelf inbrengt kan hij onmiddellijk zien op zijn kantoor.

Nu gaat de deur open voor een soort recreatiezaaltje. Hier kan men rustig zitten, lezen of internetten en er staat ook een gigantische grote TV. Excuus dat hier nu de was hangt, maar het is nu rustig en hier kan de was van een gast lekker drogen. Daar doen we echt niet moeilijk over. Fijn dat hij zo makkelijk en gemoedelijk is, dat is voor de gasten ook heel prettig.

Loop maar even weer mee naar buiten. Dan zien we een blokhut dat een soort winkeltje is. Hier kan de gast zelf een soort softijscup in een wafel in een machine doen. En dat is vreselijk lekker ijs. Ook staat er een koelkast met drinken, waaronder natuurlijk ook Vechtdal bier. Mensen redden zich zelf, ook met het betalen. Je moet de gast ook vertrouwen geven. En dan gaat het meestal goed. Nu lopen we het prachtige terrein op.

Die Oostenrijkse Dick (oud Dalfsenaar een oud collega) zit lekker te genieten voor zijn camper. Wat een prachtig mooie plekken hier, het ziet er super verzorgd uit. Ook het gras, normaal is het gras bij de buren groener, maar hier niet. Willy, ik wil graag hebben dat je gewoon nog eens weer komt, dat ik ook meer tijd heb. Ik kom ook maar zo binnen vallen. Leuk zegt hij. Er komen net een man en vrouw aan fietsen. Die komen uit Duitsland die hebben het hier zo naar hun zin. Dat merk je wel want ze steken elkaar flink de gek aan. Volgende week met herfstvakantie zitten we weer helemaal vol. Maar ook straks met oud en nieuw is het al bijna volgeboekt. Dan maken we er ook altijd een gezellige boel van, met vuurkorven, oliebollen bakken, Glühwein en noem maar op. Maar geen vuurwerk. Gasten vinden zoiets zeer sfeervol en geweldig.

Meneer Schiller, ik kom vast nog eens weer.