DALFSEN – Zo’n 45 jaar geleden hoorden we dat je in Hellendoorn kon langlaufen. Eigenlijk wisten we niet eens goed wat dat was. Maar mijn zwager, daar in die hoek geboren, was wel te porren om samen met een paar broers en zussen daar heen te gaan. Dat was toen bij de Paddestoel. Daar kon je langlaufski’s huren met schoenen en stokken.

Prima, doen, wisten wij veel hoe dat moest, maar gaande weg kwam er voortgang in en begonnen we er goed lol in te krijgen. Het was nog zwaar werk ook, vooral tegen de heuvels op, eraf dat ging nog wel. Na zo’n anderhalf uur waren we kapot! Gelukkig was de horeca daar ook open en waarachtig hadden ook nog heerlijk eigengemaakte snert. Wat smaakte dat lekker, zo lekker dat er voor iedereen nog een 2e kop werd besteld. Een paar glazen fris erbij, heerlijk. Wat hebben we genoten!

Dat de rekening kwam, was natuurlijk geen verassing want we hadden goed schik gehad. En voldaan gingen we weer naar huis. En dat zette ons wel aan het denken, je betaalde iets van 6 gulden aan ski huur, maar besteedde meer als het 3 dubbele in de horeca. Dat is handel dachten we, want als wij dat mooi vinden, dan gaat dat ook voor anderen gelden.

Thuis er overgesproken, want wij hadden ook een horecabedrijf en zitten ook midden in de bossen, en bij ons lag er ook sneeuw. Toen rap geïnformeerd waar je de lange latten kon kopen met schoenen en stokken. En warachtig er was zelfs een groothandel in de buurt. Besloten werd om met 10 paar te beginnen.

Elke vrijdagmorgen kwamen de wat oudere mensen van de Rijkspolitie bij ons hard lopen en sporten. (dat noemden ze afgekort O.L.S. dat stond voor oude lullen sport) Als wij dat nu voor hen de komende vrijdag kunnen aanbieden en zorgen dat er een fotograaf van de krant bij is, dan is er een grote kans dat er daarna volk op afkomt als het gepubliceerd wordt. Wat hadden die mannen ook schik toen ze dat materiaal zagen staan en het als eerste mochten gebruiken. En met die foto die we zelf hadden gemaakt van die politiegroep welke jaren daar in de zaak heeft gehangen. Daar liep dus afgelopen week iemand mee naar de kiekjesdag bij de Historische kring in Dalfsen.

Na publicatie ging het gigantisch draaien. En het geluk was dat de periode van sneeuw voor een lange tijd was. Door de week kwamen er al veel aanvragen voor groepen, zoals van de belastingdienst, de gemeente, de ME en al zo meer, die dan als groep een paar uurtjes vrij namen. En dan de woensdag middag, moeders met kinderen. Als er sneeuw op komst was dan was het bijna 1 druk op de knop om persberichten er uit te doen. Vandaar ook dat er dan regelmatig beelden hier over op TV kwam, maar ook in de plaatselijke bladen.

Vooral de aanvraag voor de weekenden was ongekend, met name heel veel voetbalelftallen die dit als training moesten doen. Het was haast niet meer te doen zoveel belangstelling. En natuurlijk veel te weinig materiaal. Daarna is alles op alles gezet om veel meer materiaal aan te schaffen en dan ook met name grote schoenmaten tot wel maat 48 was behoefte maar ook 46 en 47.

Ook op zondagen enorme belangstelling en wat een wachttijden. Er waren om 11.00 uur al mensen die pas om 17.00 uur aan de beurt waren. Vaak was het dan al donker. Maar wat een sfeer! Het gebeurde ook niet zo vaak dat er een zo’n lange periode met sneeuw was. Schaatsen ging haast niet, omdat er te veel sneeuw op het ijs lag. En als er weer een sneeuwbuitje kwam zeiden we al tegen elkaar daar kom het witte goud weer aan. Ook door de week wel belangstelling, ook om dat het toevallig meerdere keren in de krokusvakantie was dat er sneeuw viel.  We brachten anderen ook op het idee dit zo te gaan doen. Zo was Johan uit Zwolle hier om te langlaufen, die genoot ook. Maar hij had een benzinepomp in Epe. Pal aan de rand van het bos en met een paar dagen kon je bij hem ook langlaufmateriaal huren. Hij heeft het daar ook enorm goed mee gehad aan de  Veluwerand. Soms lag daar geen sneeuw en op de eilanden wel. Hij werd dan door de VVV van de eilanden van harte uitgenodigd om daar te komen met zijn materiaal. Alle kosten werden voor hem vergoed, zelfs de overnachting in een hotel en de vertering. Hij heeft daar goud verdiend. Het jaar er op weer hetzelfde verhaal.

En wij in het Sterrebos hadden ondertussen de aanbiedingen al afgestroopt om meer materiaal te verkrijgen. Op een gegeven moment hadden we er meer dan 300 paar bijgekocht. Eigenlijk veel te veel, maar als een grote partij te krijgen was, dan was de prijs er ook naar. (Ruim 50 paar zonder binding hebben we kunnen slijten aan een langlauf borstelbaan in Amersfoort) Ook een bouwbedrijf uit Dalfsen huurde dit materiaal voor een dagtocht naar Winterberg. De schoen – lat maten werden van te voren aan ons doorgegeven. Het voordeel voor hen was, als ze met de bus daar aankwamen konden ze gelijk van start en hoefden nergens op te wachten.

En buiten de verhuur van het materiaal om was natuurlijk de snert en de glühwein ook niet aan te slepen. Elke dag van het weekeind moest er meer dan 30 liter snert gekookt worden (er gaan 5 koppen in een liter). Een voordeel was dat als het ’s avonds donker werd, waren ook alle mensen weg. Dan konden we weer even de orde op zaken brengen en voorbereidingen doen. Als de periode voorbij was dan kon je weer gaan slepen met dat spul om het op te ruimen, de zolder op. Wachten op de volgende periode. Anderen zagen hier ook brood in en begonnen ook materiaal te kopen. Maar toen brak er een periode aan van een aantal jaren zonder sneeuw en dan wilden die er weer van af.

Op een gegeven moment met weer een sneeuwperiode hebben we alles weer klaar gezet en bij Snijder geïnformeerd of die nog een schaftwagen over had die wij konden kopen. Erik van de Kolk had er nog eentje in Emmeloord staan en die hoeft de kop ook niet te kosten. Ik breng die vanavond wel. Wat was dat een genot, nooit meer slepen met dat spul. En als de periode voorbij was kan die bij een boer in de buurt staan. Die kwam dan met een trekker en als het weer nodig was, één telefoontje en hij bracht ze weer. Dan konden we gelijk weer aan de slag.

Buiten dat langlaufen kwamen ook de stepslees in zicht. Dat was nog veel mooier dan langlaufen, bovendien kan dat veel eerder dan langlaufen. Ook al een groot succes. Wat hebben de mensen genoten! En met de opwarming van de aarde kregen we steeds meer het gevoel of er nog ooit wel weer zou sneeuw komen? Daar maakte ik mij wel zorgen om. En telkens viel er in het zuiden sneeuw en hier niet. Ik dacht ik moet nu eens zien dat ik van dat spul afkom, anders blijft ik er mee zitten. Een heleboel bedrijven in Limburg aangeschreven tot er een toch een reageerde en de hele boel wilde kopen. Maar hij wilde er nog wel even over nadenken. En, nee hij deed het niet, hij vertelde ik heb die verhuur vroeger hier ook gedaan. Maar de hele omgeving was boos op mij, zo veel mensen kwamen daar op af. Het hele dorp raakte verstopt. Jammer. Maar plotseling hoorde ik de weersvooruitzichten dat er de komende dagen heel veel sneeuw zou komen. Toen heb ik de knoop doorgehakt en alles verkocht aan de buurman. Hij kon verhuren en konden snert verkopen enz.

Wat was dat een gezellige tijd, want dat was ook net met de corona periode. Mensen konden verder niks beginnen maar langlaufen was perfect. Buiten hadden we kramen met snert – koffie en glühwein (alles To Go) en vuurkorven. En als het donker was, begonnen de afhaalmaaltijden. Wat een goeie en mooie tijd. Mede doorinzet van heel fijn personeel en familie. Vele Dalfsenaren zullen zich dit nog wel herinneren.