LEMELERVELD – Der was iemand un perestal ant aofmesn. Twas nogal un donker hok. Dur hing wel lampen, dus dur mos ok ens un lichtknuppie ween. Alle kabels nao eloopn, mar nens gien lichtknuppie te vin. Dus dan mar ff un collega vraogn of die wus hoe det licht noe anne zet kon wurn. Die collega zei dette a vaker zoiets had mettemaakt.

Met zien beiden ant zuukn mar niks heur. Dur laagn un bulte strobaaln in de buurte vant hok en iemand steln a veur umme dan zo’n strobaal in de brand te stekn dan haai daor toch ok un bettie licht van. Mar toen kwaampter nog un andere collega bie en die wus det ut lichtknuppie in un andere schure zat. Dus de strobaaln waarn niet meer neudig. Noe kon ut hok uute mest wurn met de lampn an. Iniens zagge un naogeboorte in de hook lign. Toene better keek zagge det gien nageboorte was mar un miskraom. Hij zag in die prut un beginnend veuln zitn. Hij nam ut spul op de grepe en legn ut op de shovelbak biet de rest van de mest uut det hok. Bie de mestbult gooinde de miskraom apart. Hij dacht det de baas van det peerd ut nog wel eem zol wuln zien. Toene de baas inne licht had wol die inderdaod ut wel eem zien. Hij zag det de baas wel wol gaon vluukn, mar hij gedraagn zich netties en leut allenig mar heurn det ut wel gloepens jammer was en misschien det un virus de oorzaak kon ween. Tis onmeunig jammer det ut noe gebeurd is.

Mar ai met diern werkt kant un keer misgaon net as bie mensn.

Ton