DALMSHOLTE – Vandaag na ongeveer 15 jaar weer eens even bij Marinus de kaasmaker van de Heileuver op bezoek. Ik had hem al heel lang niet meer gezien, maar hij is er nog steeds, volop zelfs. Ik zei nog, je zit hier al heel wat jaren. Ik weet nog toen je hier kwam was je zo groot (ik hield mijn hand een meter van de grond) dat klopt zegt hij, ik was toen 12 jaar toen we hier naar toe verhuisden.
Ik dacht dat hij altijd uit een andere streek kwam, omdat hij geen dialect spreekt. Nee hoor, wij komen van het Arriërveld, andere kant van Ommen. Ik versta wel dialect, maar spreken dat wil mij niet lukken. Dat is ons niet met de paplepel ingegeven. Leuk om hier weer eens te zijn.
Het is bijna tien over twee en vroeg aan Marinus er is vanmiddag toch een rondleiding als ik het goed heb. Ik zie namelijk zo weinig auto’s. Dat klopt zegt hij, dat begint om twee uur. Oh, zeg ik, dat duurt dan niet zo lang meer. Hij doet de deur open en een aantal andere mensen doen ook mee met deze rondleiding. Ze zijn al binnen, deze rondleiding is een initiatief van Marketing oost. Marinus doet zelf het woord en het eerst wat hij vraagt na iedereen van harte welkom had geheten: of er ook buitenlandse bezoekers zijn. Dat bleek wel geval. Dus hij mag vandaag 2 talig alles uitleggen, in het Nederlands en vervolgens ook in het Engels en dialect zit er dus niet in.
Hij vertelt alles van A tot Z, over kaas, over melk, vetgehaltes en noem maar op. Dat ga ik hier niet allemaal opsommen, ik zou zeggen ga er zelf eens naar toe. Ik doe daar zo’n beetje mijn eigen ding en dat is de mooie winkel bekijken en de prachtige schilderijen die daar allemaal aan de wand hangen van een expositie. Want regelmatig zorgt zijn partner Joke dat er weer een nieuwe expositie is om te bekijken. Wat ik al zei, de groep was niet zo heel groot vandaag ongeveer 8 mensen.
Via de winkel lopen we naar een hal, waar we via een glaswand zicht krijgen op de ruimte, waar de kaas gemaakt wordt. Strenge hygiëneregels laten niet toe dat daar andere mensen in deze ruimte komt. Vroeger was dat geen probleem. Nu is dat niet meer. Door het glas heen kunnen we ook wel foto’s maken, terwijl Marinus nog druk aan het uitleggen is. Ik loop ondertussen even naar het magazijn. Daar is een buurvrouw die daar aan het werk is, druk met kleine kaasjes inpakken, die zijn bestemd voor een speciale markt in Duitsland. Vooral met de feestdagen gaan er erg veel kaasjes naar Duitsland. Dus Duitsers houden dus ook al van lekker eten.
Ondertussen is het komen en gaan van leveranciers, maar ook van klanten. Toevallig komt er iemand op de trekker een mooi stuk kaas halen. Ik kwam hier toch langs dan ga je gewoon combineren zegt hij. Spontaan wordt er met een kaasschaaf en plak kaas afgesneden, voor zo uit het vuistje voor hem. Een andere buurvrouw die is denk ik kind aan huis. Zie pakt zelf een aantal flessen melk en yoghurt uit de koelkast en zet die bij de kassa neer.
Ondertussen loopt Marinus met de groep naar en andere hele lange ruimte waar alle kazen liggen te rijpen, variërend van 3 maanden tot 6 maanden en 9 maanden en een jaar voor echte oude kaas. Ook hier de nodige twee talige uitleg over de procedé. Ook die details ga ik hier niet allemaal opsommen en loop even naar buiten naar de ruimte waar het uiteindelijk allemaal begint. Juist, dat is in de koeienstal.
Want daar begint de melkproductie. Er staan heel wat viervoeters die dagelijks voor de melkaanvoer zorgen waar uiteindelijk de kaas van wordt gemaakt. Marinus heeft 1 geluk, hij hoeft niet elke dag met de hand zijn stal uit te mesten, daar hij een handige robot voor. Ook staan er in die ruimte jonge kalfjes, de melkleveranciers voor de toekomst. Ik heb veel respect hoe zij dit gigantisch grote bedrijf runnen. Want hier wordt enorm veel werk verzet. En de complimenten hoe alles er uit ziet. Kom graag nog eens weer. Maar eerst zullen we ze aanstaande zaterdag weer op de boerenmarkt in Vilsteren treffen. Zij hebben daar altijd een kraam waar meestal een file aan mensen voor staat. Dat doen ze dus goed. Dat heeft duidelijk met de kwaliteit te maken.
