DALFSEN – (Door Ruud Montagne) Toen ik twee jaar geleden voor het eerst in Dalfsen kwam viel het mij al heel snel op: het grote aantal Volvo’s die niet alleen in het dorp maar zeker ook in de omliggende buitengebieden rondreden.
Prachtige oudere exemplaren, strak in de lak, en dan met name de V70, XC60 of XC90 waar je als ex-Volvo rijder en liefhebber zoals ik toch wel een beetje jaloers op word.
En ik merkte dat met name onder de jongeren van Dalfsen en omstreken de Volvo erg aanspreekt, en zeker als je iets anders wil dan de standaard hatchback of leaseauto-look.
En als je dan gaat zoeken om platforms zoals TikTok, YouTube en Instagram zie je dat oude Volvo’s onderdeel geworden van een soort nostalgische autoscene.
Op de Welsummerweg sprak ik een jonge bestuurder van prachtig ogende Volvo S70 aan die zijn auto net aan de kant van de weg geparkeerd had en ik vroeg hem: “waarom rijd jij een Volvo?” De jongen keek mij aan alsof ik vroeg waarom hij ademhaalde. “ Omdat het een Volvo is” zei hij eenvoudig en beende weg.
Dat hielp mij dus niets.
Het liet mij maar niet los en mijn oog viel steeds maar weer op die rijdende bakstenen, de een nog fraaier dan de andere.
Past een Volvo dan zo bij het Dalfsense/Sallandse imago? nuchter, betrouwbaar, praktisch, geen poespas?, staat de Volvo bekend als “de auto van de boer en de middenstander”? -of is het omdat hij stevig, lang mee gaat, goed voor trekkracht is (paardentrailer, boot of aanhanger) en dat je niet elk jaar een nieuwe hoeft te kopen?
Ik denk dat het een beetje is zoals Friezen met hun Audi’s of Achterhoekers met hun Skoda’s hebben.
Kort gezegd lijkt het mij vooral cultuur + imago + een beetje humor. Niet iedereen in Dalfsen rijdt natuurlijk Volvo, maar het past gewoon goed bij het beeld dat mensen van zo’n plaats hebben
Ja — waarschijnlijk wel. En ik denk dat u er zelf al dicht bij zit.
Het “antwoord” is vermoedelijk een combinatie van drie dingen: betrouwbaarheid, streekcultuur en identiteit.
In landelijke gebieden zoals Salland is een auto traditioneel geen statussymbool geweest, maar vooral een gebruiksvoorwerp. Hij moet starten als het vriest, een aanhanger kunnen trekken, niet om de haverklap stukgaan en het liefst twintig jaar meegaan. En precies dáár bouwde Volvo zijn reputatie op. Vooral de oudere modellen — de 240, 740, 850, V70 — kregen bijna mythische status omdat ze onverwoestbaar leken.
Maar alleen praktisch nut verklaart het niet meer. Jongeren kopen tegenwoordig immers niet massaal iets omdat het “verstandig” is.
Daar komt het tweede element: identiteit.
Een oude Volvo straalt iets uit wat goed aansluit bij het Sallandse zelfbeeld:
- degelijk zonder opschepperij;
- eigenzinnig zonder extravagant te zijn;
- comfortabel maar niet protserig;
- sterk zonder agressief over te komen.
Een BMW of dikke Mercedes roept sneller associaties op met status of uiterlijk vertoon. Een oude Volvo zegt eerder: “ik hoef mezelf niet te bewijzen.” Dat past opvallend goed bij de nuchtere cultuur van plaatsen als Dalfsen.
En dan is er nog iets interessants: de ironische nostalgie van jongeren.
Voor een nieuwe generatie is een oude Volvo inmiddels “cool” geworden juist ómdat hij ouderwets is. Die hoekige lijnen, het enorme dashboard, de vijfcilinder roffel, de stoelen waar je een continent in kunt rijden — het heeft karakter. In een tijd waarin veel auto’s op elkaar lijken, voelt een oude Volvo authentiek.
Daarom ziet u op TikTok en Instagram ook zoveel liefde voor die auto’s. Niet ondanks hun degelijkheid, maar dankzij hun degelijkheid. De “rijdende baksteen” is een cultobject geworden.
Dus ja: ik denk dat de Volvo in Salland meer is dan alleen vervoer. Het is bijna een culturele match geworden tussen auto en streek. Misschien onbewust, maar daarom juist zo sterk.
