DALFSEN – Eindelijk meer dan voldoende ruimte om je fiets te stallen nu in de afgelopen week de “weesfietsen” ofwel de fietsen die een bepaalde periode niet zijn gebruikt en voorzien waren van een label zijn afgevoerd. Dus waarom nu nog de stalling vergroten, er is ruimte genoeg.

Maar ik kom om te wandelen, een 2G plus te meten van de afstand. Via de Millingersteeg, direct na de wagenkolk rechts het pad langs de bosrand blijven volgen en op de Bergerallee, naar links, doorwandelen tot het ingegroeid boombordje recht voor u. Hier naar rechts en het eerst pad met een afsluitboom links, dit pad slingert iets maar rechtdoor en bij de “knuffelboom van Jeroen Krabbe”  ( een uit de kluitengegroeide kerstboom) rechtsaf, na 150 m links  en pad rechtdoor blijven volgen, einde pad rechts.

Geheel doorlopen waar bij een slootovergang 5 paden samenkomen, maar wij  nemen het pad naar links. Het eerstvolgend pad naar rechts en je komt door bijna metershoge varens. Op het eind zie je aan de overkant een kleine stuw in de sloot, hier rechts en gelijk links. Door naar het eind. Rechts ga je naar de schaapskooi, maar ik ga naar links en in de bocht naar rechts.

Het 2^e pad naar links, is over ongeveer 400 meter. Dit pad inlopen en bij de bocht rechtdoor over een smal struinpad van zeker 4 a 500 meter, Op het eind naar rechts en dan links aanhouden door naar het enigste heideveld van het landgoed Rechteren wat nog nooit is ontgonnen.**  Een mooi meertje en geweldige  vliegdennen,  bomen die hier mogelijk al eeuwen staan, op het eind Heideweg links af.  Diezerstraat rechtdoor en eerste bospad links en daarna weer rechts. Marswetering en Houtmars oversteken en de sloot met rietkraag blijven volgen totdat het pad wat omhoog loopt en uitkomt op een tweebaans weg. Hier rechts en einde van deze weg weer rechts, richting het startpunt.

En geweldig mooie route  van precies 9 km, vooral als het droog is.. Met name na de Diezerstraat kom je vaak door heel hoog gras en zeker bij ochtend douw en regen wordt je hier erg nat.

** Het andere grote heideveld is van Natuurmonumenten. Doch ooit was ook deze heide bijna verdwenen. Ik herinner mij nog eind vijftiger jaren, dat hier met een grote rupsploeg over het hele veld brede ondiepe voren werden geploegd, ongeveer 50 of 60 cm breed en zo dat de heidelaag tot het zand er geheel af was. Plannen om er een bos van te maken en in die ploegsporen de bomen te planten zoals dit elders ook gebeurde,

Of de enorm droge zomer van 1959 roet in het eten gooide weet ik niet, maar het is niet tot inplant gekomen. Gelukkig is er nu toch een mooi heideveld overgebleven, de ploegsporen zijn nog goed herkenbaar in dit veld. Met een mooi stukje geschiedenis.

Mooi vroeg en om half tien weer thuis. WvdV